LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

cognōminis

cognōminis (neuter cognōmine)
Classical[kɔŋˈnoː.mɪ.nɪs]Ecclesiastical[koɲˈɲɔː.mi.nis]

Meaning

  1. two terminationbearing the same name

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecognōminiscognōminiscognōmine
genitivecognōminiscognōminiscognōminis
dativecognōminīcognōminīcognōminī
accusativecognōminemcognōminemcognōmine
ablativecognōminīcognōminīcognōminī
vocativecognōminiscognōminiscognōmine
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecognōminēscognōminēscognōminia
genitivecognōminiumcognōminiumcognōminium
dativecognōminibuscognōminibuscognōminibus
accusativecognōminīs
cognōminēs
cognōminīs
cognōminēs
cognōminia
ablativecognōminibuscognōminibuscognōminibus
vocativecognōminēscognōminēscognōminia

cognōmĭnis, e (abl. cognomine,
I. v. the foll.; cf.: bimestris, coelestis al.), adj. cognomen, like - named, of the same name (mostly poet. or in post-Aug. prose); with gen., dat., or absol.: duae germanae meretrices cognomines, Plaut. Bacch. 1, 1, 5: cognomine Insubribus pago Haeduorum, Liv. 5, 34, 9 Weissenb. ad loc.: flumen Absarrum cum castello cognomine, Plin. 6, 4, 4, § 12: mox Asiacae cognomines flumini, id. 4, 12, 26, § 82: eorum, id. 6, 2, 2, § 5; Suet. Vit. 2: gaudet cognomine terrā, Verg. A. 6, 383 Forbig. ad loc. (Rib. terrae); Suet. Fragm. ap. Serv. ad Verg. A. 6, 383: cognominem patriae suae Salamina constituit, Vell. 1, 1, 1: sibi, Suet. Oth. 1.

Origins

From con- + nōmen (“name”) + -is.

In English words that came into English from cognōminis

  • cognominalcognōminis

Quick answers

What does cognōminis mean in Latin?
cognōminis, a adjective, means “bearing the same name”.
How do you pronounce cognōminis?
In classical Latin, [kɔŋˈnoː.mɪ.nɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [koɲˈɲɔː.mi.nis].