LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

coërcitiō

coërcitiō f (genitive coërcitiōnis)
Classical[ko.ɛrˈkɪ.ti.oː]Ecclesiastical[ko.erˈt͡ʃit.t͡si.o]

Meaning

  1. coercion, restraint, repression

Declension

declension
formsingularplural
nominativecoërcitiōcoërcitiōnēs
genitivecoërcitiōniscoërcitiōnum
dativecoërcitiōnīcoërcitiōnibus
accusativecoërcitiōnemcoërcitiōnēs
ablativecoërcitiōnecoërcitiōnibus
vocativecoërcitiōcoërcitiōnēs

cŏërcĭtĭo (in MSS. also coerctĭo, cŏërtĭo, cŏërcĭo), ōnis, f. coërceo, II.,
I. a restraining, coercing; coercion, restraint, compulsion, chastisement, punishment (not ante-Aug.).
I. Prop.: coërcitionem inhibere, Liv. 4, 53, 7: sine coërcitione magistratus, on the part of the magistrates, id. 26, 36, 12: quo modo judex doceri potest, si desit... interpellantis coërcitio, contentio? * Quint. 9, 2, 2: servorum, Sen. Brev. Vit. 3, 2: indignamur aliquā admonitione aut coërcitione nos castigatos, id. Ira, 2, 28, 1: vetustissimi mortalium,... sine probro, scelere eoque sine poenā aut coërcitionibus agebant, Tac. A. 3, 26: an coërceri... cupidines possent, num coërcitio plus damni in rempublicam ferret, id. ib. 3, 52.—
II. The right of coercing or punishing: popinarum, Suet. Claud. 38: in histriones, id. Aug. 45; Dig. 1, 21, 5, § 1.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincoërcitiō

Proto-Indo-European *h₂erk- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *h₂orkéyeti Proto-Italic *arkeō Latin arceō Latin coërceō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin coërcitiō From coërceō + -tiō.

Descendants
  • Frenchcoercition
  • Italiancoercizione
  • Romaniancoerciție
  • Spanishcoerción

Quick answers

What does coërcitiō mean in Latin?
coërcitiō, a noun, means “coercion, restraint, repression”.
What is the genitive of coërcitiō?
The genitive singular is coërcitiōnis. coërcitiō is feminine, third declension.
How do you pronounce coërcitiō?
In classical Latin, [ko.ɛrˈkɪ.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ko.erˈt͡ʃit.t͡si.o].
Where does coërcitiō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin coërcitiō.