noun · masculinesecond declension
cocus
cocus m (genitive cocī)
Classical[ˈkɔ.kʊs]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- Late LatinNew Latinmasculineproscribedcoconut
Illi amicabiliter ad navem noſtram appellentes, tantum Cocorum ac Bananarum nobis obtulerunt numerum, ut quilibet in navi nuces 50. duos Bananarum corbes eo die lucraretur.
1619, Americæ pars undecima: Seu descriptio admirandi itineris a Guilielmo Schouten Hollando peracti: […], Oppenheim: Typis Hieronymi Galleri, page 41:Tabaci, Cocorum, Bananarum, oryzæ, piſorum, fabarum, porcorum, gallinarum & piſcium nobis faciebant copiam.
1622, Antonio de Herrera [y Tordesillas], translated by C[aspar] Barlæus, Novus Orbis, Sive Descriptio Indiae Occidentalis, […], Amsterdam: Apud Michaelem Colinium Bibliopolam, ad insigne Libri Domestici, page 71:
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī cibum coquit; in culīnā labōrat.cocus -ī m — in Mille Verba, Cibus et Convīvium
quī cibum coquitcocus -ī (m) — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 19
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cocus | cocī |
| genitive | cocī | cocōrum |
| dative | cocō | cocīs |
| accusative | cocum | cocōs |
| ablative | cocō | cocīs |
| vocative | coce | cocī |
cŏcus, v. coquus.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cocus see coquus.