LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

coambulō

coambulō (present infinitive coambulāre, perfect active coambulāvī, supine coambulātum)
Classical[koˈam.bʊ.ɫoː]Ecclesiastical[koˈam.bu.lo]

Meaning

  1. to go or walk together with another

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.coambulōcoambulābamcoambulābōcoambulāvīcoambulāveramcoambulāverō
coambulārō
2nd sg.coambulāscoambulābāscoambulābiscoambulāvistī
coambulāstī
coambulāverās
coambulārās
coambulāveris
3rd sg.coambulatcoambulābatcoambulābitcoambulāvitcoambulāverat
coambulārat
coambulāverit
coambulārit
1st pl.coambulāmuscoambulābāmuscoambulābimuscoambulāvimuscoambulāverāmuscoambulāverimus
coambulārimus
2nd pl.coambulātiscoambulābātiscoambulābitiscoambulāvistis
coambulāstis
coambulāverātis
coambulārātis
coambulāveritis
coambulāritis
3rd pl.coambulantcoambulābantcoambulābuntcoambulāvērunt
coambulāvēre, coambulārunt
coambulāverant
coambulārant
coambulāverint
coambulārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.coambulemcoambulāremcoambulāverim
coambulārim
coambulāvissem
coambulāssem
2nd sg.coambulēscoambulārēscoambulāverīscoambulāvissēs
coambulāssēs
3rd sg.coambuletcoambulāretcoambulāverit
coambulārit
coambulāvisset
coambulāsset
1st pl.coambulēmuscoambulārēmuscoambulāverīmus
coambulārīmus
coambulāvissēmus
coambulāssēmus
2nd pl.coambulētiscoambulārētiscoambulāverītis
coambulārītis
coambulāvissētis
coambulāssētis
3rd pl.coambulentcoambulārentcoambulāverint
coambulārint
coambulāvissent
coambulāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.coambulorcoambulābarcoambulābor
2nd sg.coambulāris
coambulāre
coambulābāris
coambulābāre
coambulāberis
coambulābere
3rd sg.coambulāturcoambulābāturcoambulābitur
1st pl.coambulāmurcoambulābāmurcoambulābimur
2nd pl.coambulāminīcoambulābāminīcoambulābiminī
3rd pl.coambulanturcoambulābanturcoambulābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.coambulercoambulārer
2nd sg.coambulēris
coambulēre
coambulārēris
coambulārēre
3rd sg.coambulēturcoambulārētur
1st pl.coambulēmurcoambulārēmur
2nd pl.coambulēminīcoambulārēminī
3rd pl.coambulenturcoambulārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.coambulācoambulāre
pres. 2nd pl.coambulātecoambulāminī
fut. 2nd sg.coambulātōcoambulātor
fut. 3rd sg.coambulātōcoambulātor
fut. 2nd pl.coambulātōte—
fut. 3rd pl.coambulantōcoambulantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecoambulārecoambulārī
perfect infinitivecoambulāvisse
coambulāsse
coambulātum esse
future infinitivecoambulātūrum essecoambulātum īrī
present participlecoambulāns—
perfect participle—coambulātus
coambulāta, coambulātā, coambulātae, coambulātam, coambulātārum, coambulātās, coambulātī, coambulātōrum, coambulātōs
future participlecoambulātūrus
coambulātūra, coambulātūrā, coambulātūrae, coambulātūram, coambulātūrārum, coambulātūrās, coambulātūre, coambulātūrī, coambulātūrīs, coambulātūrō, coambulātūrōrum, coambulātūrōs, coambulātūrum
coambulandus
coambulanda, coambulandā, coambulandae, coambulandam, coambulandārum, coambulandās, coambulande, coambulandīs, coambulandōrum, coambulandōs
gerundcoambulandī, coambulandō, coambulandumsupinecoambulātum, coambulātū

cŏ-ambŭlo, āre, v. n.,
I. to go with, Claud. Mam. Stat. An. 1, 3.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincoambulō

Proto-Indo-European *h₂ent- Proto-Indo-European *-s Proto-Indo-European *h₂énts? Proto-Indo-European *h₂m̥bʰíder. Proto-Italic *amβi- Latin ambi- Proto-Indo-European *h₂elh₂-der. Proto-Italic *alō Latin *alō Latin ambulō Latin coambulō From con- + ambulō.

Quick answers

What does coambulō mean in Latin?
coambulō, a verb, means “to go or walk together with another”.
What are the principal parts of coambulō?
coambulō, coambulāre, coambulāvī, coambulātum (first conjugation).
How do you pronounce coambulō?
In classical Latin, [koˈam.bʊ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [koˈam.bu.lo].
Where does coambulō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin coambulō.