LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

coagmentō

coagmentō (present infinitive coagmentāre, perfect active coagmentāvī, supine coagmentātum)
Classical[ko.aɡˈmɛn.toː]Ecclesiastical[ko.aɡˈmɛn.to]

Meaning

  1. transitiveto join or connect
  2. transitiveto fit or fasten together

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.coagmentōcoagmentābamcoagmentābōcoagmentāvīcoagmentāveramcoagmentāverō
coagmentārō
2nd sg.coagmentāscoagmentābāscoagmentābiscoagmentāvistī
coagmentāstī
coagmentāverās
coagmentārās
coagmentāveris
3rd sg.coagmentatcoagmentābatcoagmentābitcoagmentāvitcoagmentāverat
coagmentārat
coagmentāverit
coagmentārit
1st pl.coagmentāmuscoagmentābāmuscoagmentābimuscoagmentāvimuscoagmentāverāmuscoagmentāverimus
coagmentārimus
2nd pl.coagmentātiscoagmentābātiscoagmentābitiscoagmentāvistis
coagmentāstis
coagmentāverātis
coagmentārātis
coagmentāveritis
coagmentāritis
3rd pl.coagmentantcoagmentābantcoagmentābuntcoagmentāvērunt
coagmentāvēre, coagmentārunt
coagmentāverant
coagmentārant
coagmentāverint
coagmentārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.coagmentemcoagmentāremcoagmentāverim
coagmentārim
coagmentāvissem
coagmentāssem
2nd sg.coagmentēscoagmentārēscoagmentāverīscoagmentāvissēs
coagmentāssēs
3rd sg.coagmentetcoagmentāretcoagmentāverit
coagmentārit
coagmentāvisset
coagmentāsset
1st pl.coagmentēmuscoagmentārēmuscoagmentāverīmus
coagmentārīmus
coagmentāvissēmus
coagmentāssēmus
2nd pl.coagmentētiscoagmentārētiscoagmentāverītis
coagmentārītis
coagmentāvissētis
coagmentāssētis
3rd pl.coagmententcoagmentārentcoagmentāverint
coagmentārint
coagmentāvissent
coagmentāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.coagmentorcoagmentābarcoagmentābor
2nd sg.coagmentāris
coagmentāre
coagmentābāris
coagmentābāre
coagmentāberis
coagmentābere
3rd sg.coagmentāturcoagmentābāturcoagmentābitur
1st pl.coagmentāmurcoagmentābāmurcoagmentābimur
2nd pl.coagmentāminīcoagmentābāminīcoagmentābiminī
3rd pl.coagmentanturcoagmentābanturcoagmentābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.coagmentercoagmentārer
2nd sg.coagmentēris
coagmentēre
coagmentārēris
coagmentārēre
3rd sg.coagmentēturcoagmentārētur
1st pl.coagmentēmurcoagmentārēmur
2nd pl.coagmentēminīcoagmentārēminī
3rd pl.coagmententurcoagmentārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.coagmentācoagmentāre
pres. 2nd pl.coagmentātecoagmentāminī
fut. 2nd sg.coagmentātōcoagmentātor
fut. 3rd sg.coagmentātōcoagmentātor
fut. 2nd pl.coagmentātōte—
fut. 3rd pl.coagmentantōcoagmentantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecoagmentārecoagmentārī
perfect infinitivecoagmentāvisse
coagmentāsse
coagmentātum esse
future infinitivecoagmentātūrum essecoagmentātum īrī
present participlecoagmentāns—
perfect participle—coagmentātus
coagmentāta, coagmentātā, coagmentātae, coagmentātam, coagmentātārum, coagmentātās, coagmentātī, coagmentātōrum, coagmentātōs
future participlecoagmentātūrus
coagmentātūra, coagmentātūrā, coagmentātūrae, coagmentātūram, coagmentātūrārum, coagmentātūrās, coagmentātūre, coagmentātūrī, coagmentātūrīs, coagmentātūrō, coagmentātūrōrum, coagmentātūrōs, coagmentātūrum
coagmentandus
coagmentanda, coagmentandā, coagmentandae, coagmentandam, coagmentandārum, coagmentandās, coagmentande, coagmentandīs, coagmentandōrum, coagmentandōs
gerundcoagmentandī, coagmentandō, coagmentandumsupinecoagmentātum, coagmentātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

rem dissolutam conglutinare, coagmentare
to reunite disconnected elements.

cŏagmento, āvi, ātum, 1, v. a. coagmentum, t. t.,
I. to join, stick, glue, cement, etc., together, to connect (in good prose; most freq. in Cic.).
I. Prop.: opus ipsa suum eadem, quae coagmentavit, naturā dissolvit, Cic. Sen. 20, 72: nihil concretum, nihil copulatum, nihil coagmentatum, id. Tusc. 1, 29, 71; cf. id. Fin. 3, 22, 74: tubulum, Vitr. 8, 7: ancones, id. 8, 6: fissuram, Col. 4, 29, 8: allium nucleis, Plin. 19, 6, 34, § 111; Curt. 4, 7, 23.—
II. Trop. (only in Cic. and Quint.; in the former rare and mostly with quasi or quodammodo); with quasi: verba compone et quasi coagmenta, Cic. Brut. 17, 68; so id. Or. 23, 77.—With quodammodo, Cic. de Or. 3, 43, 171; cf. without the same, Quint. 8, 6, 63; 12, 10, 77: pacem, to make, conclude, Cic. Phil. 7, 8, 21.

Origins

From coagmentum + -ō, from cōgō (“to collect, assemble; compel, encourage”).

In English words that came into English from coagmentō

  • coagmentcoagmentare

Quick answers

What does coagmentō mean in Latin?
coagmentō, a verb, means “to join or connect; to fit or fasten together”.
What are the principal parts of coagmentō?
coagmentō, coagmentāre, coagmentāvī, coagmentātum (first conjugation).
How do you pronounce coagmentō?
In classical Latin, [ko.aɡˈmɛn.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ko.aɡˈmɛn.to].