verbfirst conjugation
coaequō
coaequō (present infinitive coaequāre, perfect active coaequāvī, supine coaequātum)
Classical[koˈae̯.kʷoː]Ecclesiastical[koˈɛː.kʷo]
Meaning
- to equalize
- to equate
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | coaequō | coaequābam | coaequābō | coaequāvī | coaequāveram | coaequāverō coaequārō |
| 2nd sg. | coaequās | coaequābās | coaequābis | coaequāvistī coaequāstī | coaequāverās coaequārās | coaequāveris |
| 3rd sg. | coaequat | coaequābat | coaequābit | coaequāvit | coaequāverat coaequārat | coaequāverit coaequārit |
| 1st pl. | coaequāmus | coaequābāmus | coaequābimus | coaequāvimus | coaequāverāmus | coaequāverimus coaequārimus |
| 2nd pl. | coaequātis | coaequābātis | coaequābitis | coaequāvistis coaequāstis | coaequāverātis coaequārātis | coaequāveritis coaequāritis |
| 3rd pl. | coaequant | coaequābant | coaequābunt | coaequāvērunt coaequāvēre, coaequārunt | coaequāverant coaequārant | coaequāverint coaequārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | coaequem | coaequārem | coaequāverim coaequārim | coaequāvissem coaequāssem |
| 2nd sg. | coaequēs | coaequārēs | coaequāverīs | coaequāvissēs coaequāssēs |
| 3rd sg. | coaequet | coaequāret | coaequāverit coaequārit | coaequāvisset coaequāsset |
| 1st pl. | coaequēmus | coaequārēmus | coaequāverīmus coaequārīmus | coaequāvissēmus coaequāssēmus |
| 2nd pl. | coaequētis | coaequārētis | coaequāverītis coaequārītis | coaequāvissētis coaequāssētis |
| 3rd pl. | coaequent | coaequārent | coaequāverint coaequārint | coaequāvissent coaequāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | coaequor | coaequābar | coaequābor |
| 2nd sg. | coaequāris coaequāre | coaequābāris coaequābāre | coaequāberis coaequābere |
| 3rd sg. | coaequātur | coaequābātur | coaequābitur |
| 1st pl. | coaequāmur | coaequābāmur | coaequābimur |
| 2nd pl. | coaequāminī | coaequābāminī | coaequābiminī |
| 3rd pl. | coaequantur | coaequābantur | coaequābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | coaequer | coaequārer |
| 2nd sg. | coaequēris coaequēre | coaequārēris coaequārēre |
| 3rd sg. | coaequētur | coaequārētur |
| 1st pl. | coaequēmur | coaequārēmur |
| 2nd pl. | coaequēminī | coaequārēminī |
| 3rd pl. | coaequentur | coaequārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | coaequā | coaequāre |
| pres. 2nd pl. | coaequāte | coaequāminī |
| fut. 2nd sg. | coaequātō | coaequātor |
| fut. 3rd sg. | coaequātō | coaequātor |
| fut. 2nd pl. | coaequātōte | — |
| fut. 3rd pl. | coaequantō | coaequantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | coaequāre | coaequārī |
| perfect infinitive | coaequāvisse coaequāsse | coaequātum esse |
| future infinitive | coaequātūrum esse | coaequātum īrī |
| present participle | coaequāns | — |
| perfect participle | — | coaequātus coaequāta, coaequātā, coaequātae, coaequātam, coaequātārum, coaequātās, coaequātī, coaequātōrum, coaequātōs |
| future participle | coaequātūrus coaequātūra, coaequātūrā, coaequātūrae, coaequātūram, coaequātūrārum, coaequātūrās, coaequātūre, coaequātūrī, coaequātūrīs, coaequātūrō, coaequātūrōrum, coaequātūrōs, coaequātūrum | coaequandus coaequanda, coaequandā, coaequandae, coaequandam, coaequandārum, coaequandās, coaequande, coaequandīs, coaequandōrum, coaequandōs |
gerundcoaequandī, coaequandō, coaequandumsupinecoaequātum, coaequātū
cŏ-aequo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to make one thing equal or even with another, to even, level (rare but in good prose).
I. Prop.:
aream, Cato, R. R. 91 and 129: montes, Sall. C. 20, 11: pastinatum, Col. 3, 16, 1: sulcum, id. 11, 3, 48: glaebas, id. 2, 17, 4; cf. Pall. 1, 13 fin.—II. Trop.
A. To make equal in worth, dignity, power, etc., to bring to the same level, place on the same footing, equalize: ad libidines injuriasque tuas omnia coaequasti, * Cic. Verr 2, 3, 41, § 95:
gratiam omnium, Sall. Rep. Ord. 2, 11, 3: coaequati dignitate, pecuniā, virtute, etc., id. ib. 2: primogenito tuo, Vulg. Sir. 36, 14: pedes meos cervis, id. 2 Reg. 22, 34.—B. To compare (late Lat.):
aliquem cum aliquo, Lact. de Ira Dei, 7: aliquem alicui, Hier. in Isa. 5, 17, 14.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
coaequō āvī, ātus, āre
com- + aequo, to make equal, make even, level: montes, S.—Fig., to equalize, drag down: ad libidines tuas omnia.
Origins
- Proto-Indo-European*ḱe?
- Proto-Indo-European*ḱóm
- Proto-Italic*kom
- Proto-Italic*kom-
- Latincoaequō
Latin aequō Latin coaequō From con- + aequō.