LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

coaequō

coaequō (present infinitive coaequāre, perfect active coaequāvī, supine coaequātum)
Classical[koˈae̯.kʷoː]Ecclesiastical[koˈɛː.kʷo]

Meaning

  1. to equalize
  2. to equate

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.coaequōcoaequābamcoaequābōcoaequāvīcoaequāveramcoaequāverō
coaequārō
2nd sg.coaequāscoaequābāscoaequābiscoaequāvistī
coaequāstī
coaequāverās
coaequārās
coaequāveris
3rd sg.coaequatcoaequābatcoaequābitcoaequāvitcoaequāverat
coaequārat
coaequāverit
coaequārit
1st pl.coaequāmuscoaequābāmuscoaequābimuscoaequāvimuscoaequāverāmuscoaequāverimus
coaequārimus
2nd pl.coaequātiscoaequābātiscoaequābitiscoaequāvistis
coaequāstis
coaequāverātis
coaequārātis
coaequāveritis
coaequāritis
3rd pl.coaequantcoaequābantcoaequābuntcoaequāvērunt
coaequāvēre, coaequārunt
coaequāverant
coaequārant
coaequāverint
coaequārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.coaequemcoaequāremcoaequāverim
coaequārim
coaequāvissem
coaequāssem
2nd sg.coaequēscoaequārēscoaequāverīscoaequāvissēs
coaequāssēs
3rd sg.coaequetcoaequāretcoaequāverit
coaequārit
coaequāvisset
coaequāsset
1st pl.coaequēmuscoaequārēmuscoaequāverīmus
coaequārīmus
coaequāvissēmus
coaequāssēmus
2nd pl.coaequētiscoaequārētiscoaequāverītis
coaequārītis
coaequāvissētis
coaequāssētis
3rd pl.coaequentcoaequārentcoaequāverint
coaequārint
coaequāvissent
coaequāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.coaequorcoaequābarcoaequābor
2nd sg.coaequāris
coaequāre
coaequābāris
coaequābāre
coaequāberis
coaequābere
3rd sg.coaequāturcoaequābāturcoaequābitur
1st pl.coaequāmurcoaequābāmurcoaequābimur
2nd pl.coaequāminīcoaequābāminīcoaequābiminī
3rd pl.coaequanturcoaequābanturcoaequābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.coaequercoaequārer
2nd sg.coaequēris
coaequēre
coaequārēris
coaequārēre
3rd sg.coaequēturcoaequārētur
1st pl.coaequēmurcoaequārēmur
2nd pl.coaequēminīcoaequārēminī
3rd pl.coaequenturcoaequārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.coaequācoaequāre
pres. 2nd pl.coaequātecoaequāminī
fut. 2nd sg.coaequātōcoaequātor
fut. 3rd sg.coaequātōcoaequātor
fut. 2nd pl.coaequātōte—
fut. 3rd pl.coaequantōcoaequantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecoaequārecoaequārī
perfect infinitivecoaequāvisse
coaequāsse
coaequātum esse
future infinitivecoaequātūrum essecoaequātum īrī
present participlecoaequāns—
perfect participle—coaequātus
coaequāta, coaequātā, coaequātae, coaequātam, coaequātārum, coaequātās, coaequātī, coaequātōrum, coaequātōs
future participlecoaequātūrus
coaequātūra, coaequātūrā, coaequātūrae, coaequātūram, coaequātūrārum, coaequātūrās, coaequātūre, coaequātūrī, coaequātūrīs, coaequātūrō, coaequātūrōrum, coaequātūrōs, coaequātūrum
coaequandus
coaequanda, coaequandā, coaequandae, coaequandam, coaequandārum, coaequandās, coaequande, coaequandīs, coaequandōrum, coaequandōs
gerundcoaequandī, coaequandō, coaequandumsupinecoaequātum, coaequātū

cŏ-aequo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I. to make one thing equal or even with another, to even, level (rare but in good prose).
I. Prop.: aream, Cato, R. R. 91 and 129: montes, Sall. C. 20, 11: pastinatum, Col. 3, 16, 1: sulcum, id. 11, 3, 48: glaebas, id. 2, 17, 4; cf. Pall. 1, 13 fin.—
II. Trop.
A. To make equal in worth, dignity, power, etc., to bring to the same level, place on the same footing, equalize: ad libidines injuriasque tuas omnia coaequasti, * Cic. Verr 2, 3, 41, § 95: gratiam omnium, Sall. Rep. Ord. 2, 11, 3: coaequati dignitate, pecuniā, virtute, etc., id. ib. 2: primogenito tuo, Vulg. Sir. 36, 14: pedes meos cervis, id. 2 Reg. 22, 34.—
B. To compare (late Lat.): aliquem cum aliquo, Lact. de Ira Dei, 7: aliquem alicui, Hier. in Isa. 5, 17, 14.

Origins

  1. Proto-Indo-European*ḱe?
  2. Proto-Indo-European*ḱóm
  3. Proto-Italic*kom
  4. Proto-Italic*kom-
  5. Latincoaequō

Latin aequō Latin coaequō From con- + aequō.

Quick answers

What does coaequō mean in Latin?
coaequō, a verb, means “to equalize; to equate”.
What are the principal parts of coaequō?
coaequō, coaequāre, coaequāvī, coaequātum (first conjugation).
How do you pronounce coaequō?
In classical Latin, [koˈae̯.kʷoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [koˈɛː.kʷo].
Where does coaequō come from?
Proto-Indo-European *ḱe? → Proto-Indo-European *ḱóm → Proto-Italic *kom → Proto-Italic *kom- → Latin coaequō.