noun · masculinesecond declension
clāviculārius
clāviculārius m (genitive clāviculāriī or clāviculārī)
Classical[kɫaː.wɪ.kʊˈɫaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kla.vi.kuˈlaː.ri.us]
Meaning
- jailer
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | clāviculārius | clāviculāriī |
| genitive | clāviculāriī clāviculārī | clāviculāriōrum |
| dative | clāviculāriō | clāviculāriīs |
| accusative | clāviculārium | clāviculāriōs |
| ablative | clāviculāriō | clāviculāriīs |
| vocative | clāviculārie | clāviculāriī |
Origins
- Proto-Indo-European*kleh₂w-
- Proto-Indo-European*kleh₂w-i-s
- Proto-Italic*klāwis
- Latinclāviculārius
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Proto-Italic *-kelos Latin -cula Latin clāvicula Latin -ārius Latin clāviculārius From clāvicula (“little key”) + -ārius.