LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

clāvātus

clāvātus (feminine clāvāta, neuter clāvātum)
Classical[kɫaːˈwaː.tʊs]Ecclesiastical[klaˈvaː.tus]

Meaning

  1. adjectivenailed
  2. adjectivehaving nails

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeclāvātusclāvātaclāvātum
genitiveclāvātīclāvātaeclāvātī
dativeclāvātōclāvātaeclāvātō
accusativeclāvātumclāvātamclāvātum
ablativeclāvātōclāvātāclāvātō
vocativeclāvāteclāvātaclāvātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeclāvātīclāvātaeclāvāta
genitiveclāvātōrumclāvātārumclāvātōrum
dativeclāvātīsclāvātīsclāvātīs
accusativeclāvātōsclāvātāsclāvāta
ablativeclāvātīsclāvātīsclāvātīs
vocativeclāvātīclāvātaeclāvāta

clāvātus, a, um, v. clavo.

Origins

Perfect participle of clāvō.

In English words that came into English from clāvātus

  • clavateclāvātus
  • subclavatesubclāvātus

Quick answers

What does clāvātus mean in Latin?
clāvātus, a adjective, means “nailed; having nails”.
How do you pronounce clāvātus?
In classical Latin, [kɫaːˈwaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [klaˈvaː.tus].