LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbsecond conjugation, no perfect or supine stems

claudeō

claudeō (present infinitive claudēre)
Classical[ˈkɫau̯.de.oː]Ecclesiastical[ˈklaːu̯.de.o]

Meaning

  1. to limp; to be lame
  2. to falter, stumble

Conjugation conjugation 2 perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.claudeōclaudēbamclaudēbō———
2nd sg.claudēsclaudēbāsclaudēbis———
3rd sg.claudetclaudēbatclaudēbit———
1st pl.claudēmusclaudēbāmusclaudēbimus———
2nd pl.claudētisclaudēbātisclaudēbitis———
3rd pl.claudentclaudēbantclaudēbunt———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.claudeamclaudērem——
2nd sg.claudeāsclaudērēs——
3rd sg.claudeatclaudēret——
1st pl.claudeāmusclaudērēmus——
2nd pl.claudeātisclaudērētis——
3rd pl.claudeantclaudērent——
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.claudeorclaudēbarclaudēbor
2nd sg.claudēris
claudēre
claudēbāris
claudēbāre
claudēberis
claudēbere
3rd sg.claudēturclaudēbāturclaudēbitur
1st pl.claudēmurclaudēbāmurclaudēbimur
2nd pl.claudēminīclaudēbāminīclaudēbiminī
3rd pl.claudenturclaudēbanturclaudēbuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.claudearclaudērer
2nd sg.claudeāris
claudeāre
claudērēris
claudērēre
3rd sg.claudeāturclaudērētur
1st pl.claudeāmurclaudērēmur
2nd pl.claudeāminīclaudērēminī
3rd pl.claudeanturclaudērentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.claudēclaudēre
pres. 2nd pl.claudēteclaudēminī
fut. 2nd sg.claudētōclaudētor
fut. 3rd sg.claudētōclaudētor
fut. 2nd pl.claudētōte—
fut. 3rd pl.claudentōclaudentor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveclaudēreclaudērī
perfect infinitiveclaudisse—
present participleclaudēns—
future participle—claudendus
claudenda, claudendā, claudendae, claudendam, claudendārum, claudendās, claudende, claudendīs, claudendōrum, claudendōs
gerundclaudendī, claudendō, claudendum

claudeo, ēre, or claudo, no
I. perf., sum, ĕre, v. n. claudus, ground form of the more common claudico, to limp or halt, to be lame, to falter (mostly trop.).
(a). Claudeo: an ubi vos sitis, ibi consilium claudeat, Caecil. ap. Prisc. p. 889 P.—
(b). Claudo: neque ignorantia res claudit, Sall. ap. Don. ad Ter. Eun. 1, 2, 84 (id. H. 3, 61, 25 Dietsch): conjuratione claudit, id. ap. Prisc. p. 889 P. (id. H. 3, 80 ib.): claudat amor erga te meus, Front. Ep. p. 122 Nieb. —
(g). Of dub. form (yet it may be supposed that the passages in Cic. belong to claudeo as the regular form; cf. albeo = albico, candeo = candico, etc.; while the passages in Sall. infra belong to claudo): beatam vitam, etiam si ex aliquā parte clauderet, Cic. Tusc. 5, 8, 22: quid est cur claudere aut insistere orationem malint, id. Or. 51, 170 Meyer N. cr.: in quācumque enim unā (parte) plane clauderet, orator esse non posset, id. Brut. 59, 214: nihil socordia claudebat, Sall. Fragm. ap. Don. ad Ter. Eun. 1, 2, 84; and id. ib. 2, 3, 39 (id. H. inc. 107 Dietsch): si alterā parte claudet respublica, Liv. 22, 39, 3 Weissenb. ad loc.; Gell. 1, 7, 20; 13, 20, 10; App. Flor. 18, p. 359; id. de Deo Socr. 17, p. 51; Symm. Ep. 1, 27.

Origins

Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Italic *-ējō Proto-Indo-European *-éh₁tiinflu. Proto-Italic *-ēō Latin -eō Latin claudeō From claudus (“limping, lame”) + -eō.

Quick answers

What does claudeō mean in Latin?
claudeō, a verb, means “to limp; to be lame; to falter, stumble”.
What are the principal parts of claudeō?
claudeō, claudēre (second conjugation, no perfect or supine stems).
How do you pronounce claudeō?
In classical Latin, [ˈkɫau̯.de.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈklaːu̯.de.o].