adjectivefirst/second-declension adjective
clārisonus
clārisonus (feminine clārisona, neuter clārisonum)
Classical[kɫaːˈrɪ.sɔ.nʊs]Ecclesiastical[klaˈriː.s̬o.nus]
Meaning
- adjectiverareclear-sounding, loud, distinct
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | clārisonus | clārisona | clārisonum |
| genitive | clārisonī | clārisonae | clārisonī |
| dative | clārisonō | clārisonae | clārisonō |
| accusative | clārisonum | clārisonam | clārisonum |
| ablative | clārisonō | clārisonā | clārisonō |
| vocative | clārisone | clārisona | clārisonum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | clārisonī | clārisonae | clārisona |
| genitive | clārisonōrum | clārisonārum | clārisonōrum |
| dative | clārisonīs | clārisonīs | clārisonīs |
| accusative | clārisonōs | clārisonās | clārisona |
| ablative | clārisonīs | clārisonīs | clārisonīs |
| vocative | clārisonī | clārisonae | clārisona |
clārĭ-sŏnus, a, um, adj. id.,
I. clearsounding, loud, distinct (poet. and rare):
vox, Cat. 64, 320; 64, 125: aurae Aquilonis, Cic. Arat. 280.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
clārisonus adj.
clarus + SON-, clear-sounding, loud: vox, Ct.: aurae, C. poet.
Origins
- Proto-Indo-European*kelh₁-
- Proto-Indo-European*kl̥h₁rós
- Proto-Italic*klāros
- Latinclārisonus
Latin -sonus Latin clārisonus From clārus + -sonus.