LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

clāmātor

clāmātor m (genitive clāmātōris)

Meaning

  1. yeller, screamer; one who shouts

Declension

declension
formsingularplural
nominativeclāmātorclāmātōrēs
genitiveclāmātōrisclāmātōrum
dativeclāmātōrīclāmātōribus
accusativeclāmātōremclāmātōrēs
ablativeclāmātōreclāmātōribus
vocativeclāmātorclāmātōrēs

clāmātor, ōris, m. clamo,
I. a bawler, noisy declaimer (in oratory; prob. only in the foll. exs.): ut intellegi possit, quem existimem clamatorem, quem oratorem fuisse, Cic. Brut. 49, 182; id. de Or. 3, 21, 81; Mart. 12, 26, 11 (Schneid. clamatus, i. e. vocatus); * Gell. 19, 9, 7.

Origins

  1. Proto-Indo-European*kelh₁-
  2. Proto-Indo-European*kl̥h₁m-
  3. Latinclāmātor

Proto-Italic *klām-der. Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin clāmō Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin clāmātor From clāmō + -tor.

Quick answers

What does clāmātor mean in Latin?
clāmātor, a noun, means “yeller, screamer; one who shouts”.
What is the genitive of clāmātor?
The genitive singular is clāmātōris. clāmātor is masculine, third declension.
Where does clāmātor come from?
Proto-Indo-European *kelh₁- → Proto-Indo-European *kl̥h₁m- → Latin clāmātor.