clam1
Meaning
- not comparableclandestinely, secretly, privately
- not comparablestealthily
Latīnē defined in Latin in our graded readers
occultē, sēcrētōChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Celare · Occulere · Occultare · Clam · Abdere · Condere · Abscondere · Recondere
1. Celare has an abstract or intellectual reference to its object, like κεύθειν, in opp. to fateri, and so forth; synonymously with reticere, Liv. xxiv. 5. Curt. vi. 9; whereas occulere, occultare, have a concrete and material reference to their object, like κρύπτειν, in opp. to aperire, synonymously with obtegere; Cic. Acad. iv. 19. N. D. ii. 20. Fin. i. 9, 30. Att. v. 15: the celanda remain secret, unless they happen to be discovered; but the occultanda would be exposed to sight, unless particular circumspection and precaution were used. 2. In the same manner clam and clanculum denote secretly, in opp. to palam, Cic. Rosc. Am. 8; whereas occulte, in opp. to aperte, Cic. Rull. i. 1. 3. Occulere denotes any concealment; occultare, a careful or very anxious concealment, and on this account finds no place in negative propositions, or as seldom, for example, as redolere. 4. Occultare means to prevent anything being seen, by keeping it covered; whereas abdere, condere, and abscondere, by removing the thing itself; abdere (ἀποθεῖναι) by laying it aside, and putting it away, like ἀποκρύπτειν; condere (καταθεῖναι), by depositing it in a proper place of safety, like κατακρύπτειν; recondere, by hiding it carefully and thoroughly; abscondere, by putting it away, and preserving it. (iv. 45.)
mea nunc facinora aperiuntur, clam quae speravi fore, Plaut. Truc. 4, 3, 21; cf. Ter. Ad. 1, 1, 46; Lucr. 5, 1157: nec id clam esse potuit, Liv. 5, 36, 6: clam mordax canis (Gr. λαθροδήκτης κύων), Plaut. Bacch. 5, 2, 27; cf. Amm. 15, 3, 5; Ter. And. 2, 6, 13; Cat. 21, 5; cf. Ov. Am. 3, 14, 8: clam peperit uxor, Ter. Hec. 5, 2, 15: hanc tu mihi vel vi, vel clam, vel precario Fac tradas (a jurid. formula), id. Eun. 2, 3, 28; cf. Cic. Caecin. 32, 92: qui propter avaritiam clam depositum non reddidit, id. Tusc. 3, 8, 17: clam mussitantes, Liv. 33, 31, 1; Suet. Tib. 6: praemissis confestim clam cohortibus, id. Caes. 31; id. Ner. 34: ille Sychaeum Clam ferro incautum superat, stealthily, Verg. A. 1, 350: nec dic quid doleas, clam tamen usque dole, Ov. R. Am. 694: cui te commisit alendum Clam, id. M. 13, 432; cf. id. ib. 14, 310 al.— with furtive, id. ib. 5, 2, 61; with occulte, Plin. 36, 2, 2, § 6; poet. with tacitus: tacito clam venit illa pede, and similar words, Tib. 1, 10, 34; 4, 6, 16; cf.: strepito nullo clam reserare fores, id. 1, 8, 60; opp. palam, Enn. l. l.; Plaut. Merc. 5, 4, 63; Cic. Cael. 9, 20; id. Rosc. Am. 8, 23; id. Fam. 1, 1, 4; Tib. 2, 1, 84; Suet. Caes. 80; id. Dom. 2; and opp. propalam, Suet. Ner. 22.—res exulatum at illam clam abibat patris, Plaut. Merc. 1, 1, 43 Ritschl (cf. λάθρη Λαομέδοντος, Hom. Il. 5, 269).—meretricem commoneri Quam sane magni referat, nil clam'st, Plaut. Mil. 3, 3, 9.—but cf. Ussing ad Plaut. Curc. l.l.): nec clam durateus Trojanis Pergama partu Inflammasset equos, Lucr. 1, 476 Munro ad loc.: non sibi clam vobis salutem fuga petivit? Caes. B. C. 2, 32.—clam uxorem, Plaut. As. Grex. 1; id. Cas. prol. 54: clam uxorem et clam filium, id. Merc. 3, 2, 2: matrem, id. Mil. 2, 1, 34: patrem, id. Merc. 2, 3, 8; 3, 4, 75; id. Truc. 2, 1, 37 Speng.; Gell. 2, 23, 16: senem, Plaut. Most. 5, 1, 13: uxorem, id. Cas. 2, 8, 32; id. As. Grex. 5; id. Men. 1, 2, 43; 5, 9, 78; id. Merc. 4, 6, 3 Ritschl: virum, id. Cas. 2, 2, 28; id. Am. prol. 107: clam alter alterum, id. Cas. prol. 51: illum, id. Merc. 2, 3, 26: omnīs, id. Aul. prol. 7: clam praesidia Pompeii, Auct. B. Hisp. 3: clam quemdam Philonem, id. ib. 35: nostros, id. ib. 16: dominum, Dig. 9, 2, 27, § 14: haec clam me omnia, Ter. Heaut. 1, 1, 46.—neque adeo clam me est, Ter. Hec. 2, 2, 19: haud clam me est, id. ib. 3, 4, 10; so id. ib. 4, 1, 53; 4, 2, 1: nec clam te est, quam, etc., id. And. 1, 5, 52.— * Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
From Proto-Italic *klām, perhaps an adverbial accusative from Proto-Indo-European *ḱl-eh₂- (“concealment”) from *ḱel- (“to hide, conceal”). Cognate with Latin cēlō and others.