LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

citharizō

citharizō (present infinitive citharizāre, perfect active citharizāvī, supine citharizātum)
Classical[kɪ.tʰaˈrɪz.zoː]Ecclesiastical[t͡ʃi.taˈrid.d͡zo]

Meaning

  1. to play the cithara
    Nam et citharizare et cantare ad chordarum sonum doctus est a Dionysio, qui non minore fuit in musicis gloria quam Damon aut Lamprus, quorum pervulgata sunt nomina, cantare tibiis ab Olympiodoro, saltare a Calliphrone.For at the lyre and at singing in harmony with its strings he was taught by Dionysius, who is held in no less glory amongst musicians than Damon or Lamprus, whose names are ubiquitous; to sing to the flutes, by Olympiodorus; and to dance by Calliphron.100 BCE – 24 BCE, Cornelius Nepos, Liber de excellentibus ducibus exterarum gentium Epaminodas 2.1

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.citharizōcitharizābamcitharizābōcitharizāvīcitharizāveramcitharizāverō
citharīzārō
2nd sg.citharizāscitharizābāscitharizābiscitharizāvistī
citharīzāstī
citharizāverās
citharīzārās
citharizāveris
3rd sg.citharizatcitharizābatcitharizābitcitharizāvitcitharizāverat
citharīzārat
citharizāverit
citharīzārit
1st pl.citharizāmuscitharizābāmuscitharizābimuscitharizāvimuscitharizāverāmuscitharizāverimus
citharīzārimus
2nd pl.citharizātiscitharizābātiscitharizābitiscitharizāvistis
citharīzāstis
citharizāverātis
citharīzārātis
citharizāveritis
citharīzāritis
3rd pl.citharizantcitharizābantcitharizābuntcitharizāvērunt
citharizāvēre, citharīzārunt
citharizāverant
citharīzārant
citharizāverint
citharīzārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.citharizemcitharizāremcitharizāverim
citharīzārim
citharizāvissem
citharīzāssem
2nd sg.citharizēscitharizārēscitharizāverīscitharizāvissēs
citharīzāssēs
3rd sg.citharizetcitharizāretcitharizāverit
citharīzārit
citharizāvisset
citharīzāsset
1st pl.citharizēmuscitharizārēmuscitharizāverīmus
citharīzārīmus
citharizāvissēmus
citharīzāssēmus
2nd pl.citharizētiscitharizārētiscitharizāverītis
citharīzārītis
citharizāvissētis
citharīzāssētis
3rd pl.citharizentcitharizārentcitharizāverint
citharīzārint
citharizāvissent
citharīzāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.citharizorcitharizābarcitharizābor
2nd sg.citharizāris
citharizāre
citharizābāris
citharizābāre
citharizāberis
citharizābere
3rd sg.citharizāturcitharizābāturcitharizābitur
1st pl.citharizāmurcitharizābāmurcitharizābimur
2nd pl.citharizāminīcitharizābāminīcitharizābiminī
3rd pl.citharizanturcitharizābanturcitharizābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.citharizercitharizārer
2nd sg.citharizēris
citharizēre
citharizārēris
citharizārēre
3rd sg.citharizēturcitharizārētur
1st pl.citharizēmurcitharizārēmur
2nd pl.citharizēminīcitharizārēminī
3rd pl.citharizenturcitharizārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.citharizācitharizāre
pres. 2nd pl.citharizātecitharizāminī
fut. 2nd sg.citharizātōcitharizātor
fut. 3rd sg.citharizātōcitharizātor
fut. 2nd pl.citharizātōte—
fut. 3rd pl.citharizantōcitharizantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecitharizārecitharizārī
perfect infinitivecitharizāvisse
citharīzāsse
citharizātum esse
future infinitivecitharizātūrum essecitharizātum īrī
present participlecitharizāns—
perfect participle—citharizātus
citharizāta, citharizātā, citharizātae, citharizātam, citharizātārum, citharizātās, citharizātī, citharizātōrum, citharizātōs
future participlecitharizātūrus
citharizātūra, citharizātūrā, citharizātūrae, citharizātūram, citharizātūrārum, citharizātūrās, citharizātūre, citharizātūrī, citharizātūrīs, citharizātūrō, citharizātūrōrum, citharizātūrōs, citharizātūrum
citharizandus
citharizanda, citharizandā, citharizandae, citharizandam, citharizandārum, citharizandās, citharizande, citharizandīs, citharizandōrum, citharizandōs
gerundcitharizandī, citharizandō, citharizandumsupinecitharizātum, citharizātū

cĭthărīzo, āre,
I. v n., = κιθαρίζω, to play on or strike the cithara, Nep. Epam. 2, 1; Vulg. Apoc. 14, 2.

Origins

From Ancient Greek κῐθᾰρῐ́ζω (kĭthărĭ́zō, “to play the lyre”), from κῐθᾰ́ρᾱ (kĭthắrā, “lyre”), of pre-Greek origin.

Descendants
  • Italiancetereggiare
  • Italiancitarizzare
  • Romaniancetereza

Quick answers

What does citharizō mean in Latin?
citharizō, a verb, means “to play the cithara”.
What are the principal parts of citharizō?
citharizō, citharizāre, citharizāvī, citharizātum (first conjugation).
How do you pronounce citharizō?
In classical Latin, [kɪ.tʰaˈrɪz.zoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃi.taˈrid.d͡zo].