verbfourth conjugation
circumvinciō
circumvinciō (present infinitive circumvincīre, perfect active circumvīnxī, supine circumvīnctum)
Classical[kɪr.kʊmˈwɪŋ.ki.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈvin̠ʲ.t͡ʃi.o]
Meaning
- transitiveto bind around
quasĭ murtēta juncī, item egŏ vōs virgīs circumvinciam.
Just like myrtle twigs or rushes, I'll bind you all around with rods.c. 211 BCE, Plautus, Rudens 3.4.27Mox quæ dēfīxīs arundinibus circumvīnctæ per statūmina calamōrum māteriīs ligātīs in orbiculōs gȳrōsque flectuntur; eās nōn nūllī characātās vocant.
1954 translation by E. S. Forster; Edward H. Heffner Next come those which are fastened round eanes fixed in the ground and are bent into curves and circles, their firm-wood branches being tied by means of props formed of reeds. These some people call “staked” vines.4 CE – c. 70 CE, Columella, De re rustica 5.4.1
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumvinciō | circumvinciēbam | circumvinciam | circumvīnxī | circumvīnxeram | circumvīnxerō |
| 2nd sg. | circumvincīs | circumvinciēbās | circumvinciēs | circumvīnxistī | circumvīnxerās | circumvīnxeris |
| 3rd sg. | circumvincit | circumvinciēbat | circumvinciet | circumvīnxit | circumvīnxerat | circumvīnxerit |
| 1st pl. | circumvincīmus | circumvinciēbāmus | circumvinciēmus | circumvīnximus | circumvīnxerāmus | circumvīnxerimus |
| 2nd pl. | circumvincītis | circumvinciēbātis | circumvinciētis | circumvīnxistis | circumvīnxerātis | circumvīnxeritis |
| 3rd pl. | circumvinciunt | circumvinciēbant | circumvincient | circumvīnxērunt circumvīnxēre | circumvīnxerant | circumvīnxerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumvinciam | circumvincīrem | circumvīnxerim | circumvīnxissem |
| 2nd sg. | circumvinciās | circumvincīrēs | circumvīnxerīs | circumvīnxissēs |
| 3rd sg. | circumvinciat | circumvincīret | circumvīnxerit | circumvīnxisset |
| 1st pl. | circumvinciāmus | circumvincīrēmus | circumvīnxerīmus | circumvīnxissēmus |
| 2nd pl. | circumvinciātis | circumvincīrētis | circumvīnxerītis | circumvīnxissētis |
| 3rd pl. | circumvinciant | circumvincīrent | circumvīnxerint | circumvīnxissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumvincior | circumvinciēbar | circumvinciar |
| 2nd sg. | circumvincīris circumvincīre | circumvinciēbāris circumvinciēbāre | circumvinciēris circumvinciēre |
| 3rd sg. | circumvincītur | circumvinciēbātur | circumvinciētur |
| 1st pl. | circumvincīmur | circumvinciēbāmur | circumvinciēmur |
| 2nd pl. | circumvincīminī | circumvinciēbāminī | circumvinciēminī |
| 3rd pl. | circumvinciuntur | circumvinciēbantur | circumvincientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumvinciar | circumvincīrer |
| 2nd sg. | circumvinciāris circumvinciāre | circumvincīrēris circumvincīrēre |
| 3rd sg. | circumvinciātur | circumvincīrētur |
| 1st pl. | circumvinciāmur | circumvincīrēmur |
| 2nd pl. | circumvinciāminī | circumvincīrēminī |
| 3rd pl. | circumvinciantur | circumvincīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumvincī | circumvincīre |
| pres. 2nd pl. | circumvincīte | circumvincīminī |
| fut. 2nd sg. | circumvincītō | circumvincītor |
| fut. 3rd sg. | circumvincītō | circumvincītor |
| fut. 2nd pl. | circumvincītōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumvinciuntō | circumvinciuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumvincīre | circumvincīrī |
| perfect infinitive | circumvīnxisse | circumvīnctum esse |
| future infinitive | circumvīnctūrum esse | circumvīnctum īrī |
| present participle | circumvinciēns | — |
| perfect participle | — | circumvīnctus circumvīncta, circumvīnctā, circumvīnctae, circumvīnctam, circumvīnctārum, circumvīnctās, circumvīncte, circumvīnctī, circumvīnctīs, circumvīnctō, circumvīnctōrum, circumvīnctōs |
| future participle | circumvīnctūrus circumvīnctūra, circumvīnctūrā, circumvīnctūrae, circumvīnctūram, circumvīnctūrārum, circumvīnctūrās, circumvīnctūre, circumvīnctūrī, circumvīnctūrīs, circumvīnctūrō, circumvīnctūrōrum, circumvīnctūrōs, circumvīnctūrum | circumvinciendus circumvinciundus |
gerundcircumvinciendī, circumvinciendō, circumvinciendumsupinecircumvīnctum, circumvīnctū
circum-vincĭo, no
I. perf., vinctum, 4, v. a., to bind around:
juncis murteta, aliquem virgis, Plaut. Rud. 3, 4, 27; Avien. Perieg. 331.Origins
From circum- + vinciō.