LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

circumvinciō

circumvinciō (present infinitive circumvincīre, perfect active circumvīnxī, supine circumvīnctum)
Classical[kɪr.kʊmˈwɪŋ.ki.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈvin̠ʲ.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. transitiveto bind around
    quasĭ murtēta juncī, item egŏ vōs virgīs circumvinciam.Just like myrtle twigs or rushes, I'll bind you all around with rods.c. 211 BCE, Plautus, Rudens 3.4.27
    Mox quæ dēfīxīs arundinibus circumvīnctæ per statūmina calamōrum māteriīs ligātīs in orbiculōs gȳrōsque flectuntur; eās nōn nūllī characātās vocant.1954 translation by E. S. Forster; Edward H. Heffner Next come those which are fastened round eanes fixed in the ground and are bent into curves and circles, their firm-wood branches being tied by means of props formed of reeds. These some people call “staked” vines.4 CE – c. 70 CE, Columella, De re rustica 5.4.1

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumvinciōcircumvinciēbamcircumvinciamcircumvīnxīcircumvīnxeramcircumvīnxerō
2nd sg.circumvincīscircumvinciēbāscircumvinciēscircumvīnxistīcircumvīnxerāscircumvīnxeris
3rd sg.circumvincitcircumvinciēbatcircumvincietcircumvīnxitcircumvīnxeratcircumvīnxerit
1st pl.circumvincīmuscircumvinciēbāmuscircumvinciēmuscircumvīnximuscircumvīnxerāmuscircumvīnxerimus
2nd pl.circumvincītiscircumvinciēbātiscircumvinciētiscircumvīnxistiscircumvīnxerātiscircumvīnxeritis
3rd pl.circumvinciuntcircumvinciēbantcircumvincientcircumvīnxērunt
circumvīnxēre
circumvīnxerantcircumvīnxerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumvinciamcircumvincīremcircumvīnxerimcircumvīnxissem
2nd sg.circumvinciāscircumvincīrēscircumvīnxerīscircumvīnxissēs
3rd sg.circumvinciatcircumvincīretcircumvīnxeritcircumvīnxisset
1st pl.circumvinciāmuscircumvincīrēmuscircumvīnxerīmuscircumvīnxissēmus
2nd pl.circumvinciātiscircumvincīrētiscircumvīnxerītiscircumvīnxissētis
3rd pl.circumvinciantcircumvincīrentcircumvīnxerintcircumvīnxissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumvinciorcircumvinciēbarcircumvinciar
2nd sg.circumvincīris
circumvincīre
circumvinciēbāris
circumvinciēbāre
circumvinciēris
circumvinciēre
3rd sg.circumvincīturcircumvinciēbāturcircumvinciētur
1st pl.circumvincīmurcircumvinciēbāmurcircumvinciēmur
2nd pl.circumvincīminīcircumvinciēbāminīcircumvinciēminī
3rd pl.circumvinciunturcircumvinciēbanturcircumvincientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumvinciarcircumvincīrer
2nd sg.circumvinciāris
circumvinciāre
circumvincīrēris
circumvincīrēre
3rd sg.circumvinciāturcircumvincīrētur
1st pl.circumvinciāmurcircumvincīrēmur
2nd pl.circumvinciāminīcircumvincīrēminī
3rd pl.circumvincianturcircumvincīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumvincīcircumvincīre
pres. 2nd pl.circumvincītecircumvincīminī
fut. 2nd sg.circumvincītōcircumvincītor
fut. 3rd sg.circumvincītōcircumvincītor
fut. 2nd pl.circumvincītōte—
fut. 3rd pl.circumvinciuntōcircumvinciuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumvincīrecircumvincīrī
perfect infinitivecircumvīnxissecircumvīnctum esse
future infinitivecircumvīnctūrum essecircumvīnctum īrī
present participlecircumvinciēns—
perfect participle—circumvīnctus
circumvīncta, circumvīnctā, circumvīnctae, circumvīnctam, circumvīnctārum, circumvīnctās, circumvīncte, circumvīnctī, circumvīnctīs, circumvīnctō, circumvīnctōrum, circumvīnctōs
future participlecircumvīnctūrus
circumvīnctūra, circumvīnctūrā, circumvīnctūrae, circumvīnctūram, circumvīnctūrārum, circumvīnctūrās, circumvīnctūre, circumvīnctūrī, circumvīnctūrīs, circumvīnctūrō, circumvīnctūrōrum, circumvīnctūrōs, circumvīnctūrum
circumvinciendus
circumvinciundus
gerundcircumvinciendī, circumvinciendō, circumvinciendumsupinecircumvīnctum, circumvīnctū

circum-vincĭo, no
I. perf., vinctum, 4, v. a., to bind around: juncis murteta, aliquem virgis, Plaut. Rud. 3, 4, 27; Avien. Perieg. 331.

Origins

From circum- + vinciō.

Quick answers

What does circumvinciō mean in Latin?
circumvinciō, a verb, means “to bind around”.
What are the principal parts of circumvinciō?
circumvinciō, circumvincīre, circumvīnxī, circumvīnctum (fourth conjugation).
How do you pronounce circumvinciō?
In classical Latin, [kɪr.kʊmˈwɪŋ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kumˈvin̠ʲ.t͡ʃi.o].