LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, deponent

circumvehor

circumvehor (present infinitive circumvehī, perfect active circumvectus sum)
Classical[kɪrˈkʊm.we.(ɦ)ɔr]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.ve.or]

Meaning

  1. deponentto ride around (in a carriage or on horseback)
  2. deponentto travel

Conjugation conjugation 3 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumvehorcircumvehēbarcircumvehar———
2nd sg.circumveheris
circumvehere
circumvehēbāris
circumvehēbāre
circumvehēris
circumvehēre
———
3rd sg.circumvehiturcircumvehēbāturcircumvehētur———
1st pl.circumvehimurcircumvehēbāmurcircumvehēmur———
2nd pl.circumvehiminīcircumvehēbāminīcircumvehēminī———
3rd pl.circumvehunturcircumvehēbanturcircumvehentur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumveharcircumveherer——
2nd sg.circumvehāris
circumvehāre
circumveherēris
circumveherēre
——
3rd sg.circumvehāturcircumveherētur——
1st pl.circumvehāmurcircumveherēmur——
2nd pl.circumvehāminīcircumveherēminī——
3rd pl.circumvehanturcircumveherentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumvehere—
pres. 2nd pl.circumvehiminī—
fut. 2nd sg.circumvehitor—
fut. 3rd sg.circumvehitor—
fut. 3rd pl.circumvehuntor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumvehī—
perfect infinitivecircumvectum esse—
future infinitivecircumvectūrum esse—
present participlecircumvehēns—
perfect participlecircumvectus
circumvecta, circumvectā, circumvectae, circumvectam, circumvectārum, circumvectās, circumvecte, circumvectī, circumvectīs, circumvectō, circumvectōrum, circumvectōs
—
future participlecircumvectūrus
circumvectūra, circumvectūrā, circumvectūrae, circumvectūram, circumvectūrārum, circumvectūrās, circumvectūre, circumvectūrī, circumvectūrīs, circumvectūrō, circumvectūrōrum, circumvectūrōs, circumvectūrum
circumvehendus
circumvehundus, circumvehenda, circumvehendā, circumvehendae, circumvehendam, circumvehendārum, circumvehendās, circumvehende, circumvehendīs, circumvehendōrum, circumvehendōs
gerundcircumvehendī, circumvehendō, circumvehendumsupinecircumvectum, circumvectū

circum-vĕhor, vectus, 3, v. dep.,
I. to ride around (in a carriage or on horseback), to sail around (class., but not in Cic.); constr. absol. or with acc. dependent on circum: in terras orasque ultimas, Plaut. Most. 4, 3, 4: mare superum omne Graeciamque exoticam... Sumus circumvecti, id. Men. 2, 1, 13: classe Pharon, Auct. B. Alex. 14; cf. Tac. Agr. 10: classe ad Romanum agrum, Liv. 8, 26, 1: circumvectus Brundisii promunturium, id. 10, 2, 4; cf. id. 44, 28, 5: ab urbe ad aversa insulae, id. 37, 27, 2: equitibus ad diripienda hostis impedimenta circumvehi jussis, Curt. 4, 15, 5: navibus circumvecti milites, Caes. B. C. 3, 63: equo, Liv. 3, 28, 1: equites circumvectos ab tergo Gallicam invadere aciem, id. 10, 29, 12; Auct. B. Afr. 59: muliones collibus circumvehi jubet, Caes. B. G. 7, 45: rex circumvectus petram, Curt. 7, 11, 14.—In part. pres.: circumvehens Peloponnesum, Nep. Timoth. 2, 1.—
II. Trop., of discourse (very rare): frustra circumvehor omnia verbis (i. e. I describe at large, seek to express by circumlocution, circumeo), Verg. Cir. 270 Sillig (cf. id. G. 3, 285: circumvectamur): latius in dicendo, Sol. 3.

Origins

Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *weǵʰ- Proto-Indo-European *wéǵʰeti Proto-Italic *weɣō Latin vehō Latin circumvehor From circum- + vehō.

Quick answers

What does circumvehor mean in Latin?
circumvehor, a verb, means “to ride around (in a carriage or on horseback); to travel”.
What are the principal parts of circumvehor?
circumvehor, circumvehī, circumvectus sum (third conjugation, deponent).
How do you pronounce circumvehor?
In classical Latin, [kɪrˈkʊm.we.(ɦ)ɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃirˈkum.ve.or].