noun · femininethird declension
circumvectiō
circumvectiō f (genitive circumvectiōnis)
Classical[kɪr.kʊmˈwɛk.ti.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈvɛk.t͡si.o]
Meaning
- the carrying around of merchandise
- a circuit
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | circumvectiō | circumvectiōnēs |
| genitive | circumvectiōnis | circumvectiōnum |
| dative | circumvectiōnī | circumvectiōnibus |
| accusative | circumvectiōnem | circumvectiōnēs |
| ablative | circumvectiōne | circumvectiōnibus |
| vocative | circumvectiō | circumvectiōnēs |
circumvectĭo, ōnis, f. circumveho (only twice in Cic.).
I. A carrying around (of merchandise), Cic. Att. 2, 16, 4.—
II. Solis, the circuit, revolution, Cic. Univ. 9, 26.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circumvectiō ōnis, f
circumveho, a carrying around—Solis, the circuit, revolution.
Origins
circumvectus, perfect active participle of circumvehor (“to ride around”) + -tiō