LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

circumspectō

circumspectō (present infinitive circumspectāre, perfect active circumspectāvī, supine circumspectātum)
Classical[kɪr.kũːˈspɛk.toː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈspɛk.to]

Meaning

  1. to look around, look all around

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumspectōcircumspectābamcircumspectābōcircumspectāvīcircumspectāveramcircumspectāverō
2nd sg.circumspectāscircumspectābāscircumspectābiscircumspectāvistīcircumspectāverāscircumspectāveris
3rd sg.circumspectatcircumspectābatcircumspectābitcircumspectāvitcircumspectāveratcircumspectāverit
1st pl.circumspectāmuscircumspectābāmuscircumspectābimuscircumspectāvimuscircumspectāverāmuscircumspectāverimus
2nd pl.circumspectātiscircumspectābātiscircumspectābitiscircumspectāvistiscircumspectāverātiscircumspectāveritis
3rd pl.circumspectantcircumspectābantcircumspectābuntcircumspectāvērunt
circumspectāvēre
circumspectāverantcircumspectāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumspectemcircumspectāremcircumspectāverimcircumspectāvissem
2nd sg.circumspectēscircumspectārēscircumspectāverīscircumspectāvissēs
3rd sg.circumspectetcircumspectāretcircumspectāveritcircumspectāvisset
1st pl.circumspectēmuscircumspectārēmuscircumspectāverīmuscircumspectāvissēmus
2nd pl.circumspectētiscircumspectārētiscircumspectāverītiscircumspectāvissētis
3rd pl.circumspectentcircumspectārentcircumspectāverintcircumspectāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumspectorcircumspectābarcircumspectābor
2nd sg.circumspectāris
circumspectāre
circumspectābāris
circumspectābāre
circumspectāberis
circumspectābere
3rd sg.circumspectāturcircumspectābāturcircumspectābitur
1st pl.circumspectāmurcircumspectābāmurcircumspectābimur
2nd pl.circumspectāminīcircumspectābāminīcircumspectābiminī
3rd pl.circumspectanturcircumspectābanturcircumspectābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumspectercircumspectārer
2nd sg.circumspectēris
circumspectēre
circumspectārēris
circumspectārēre
3rd sg.circumspectēturcircumspectārētur
1st pl.circumspectēmurcircumspectārēmur
2nd pl.circumspectēminīcircumspectārēminī
3rd pl.circumspectenturcircumspectārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumspectācircumspectāre
pres. 2nd pl.circumspectātecircumspectāminī
fut. 2nd sg.circumspectātōcircumspectātor
fut. 3rd sg.circumspectātōcircumspectātor
fut. 2nd pl.circumspectātōte—
fut. 3rd pl.circumspectantōcircumspectantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumspectārecircumspectārī
perfect infinitivecircumspectāvissecircumspectātum esse
future infinitivecircumspectātūrum essecircumspectātum īrī
present participlecircumspectāns
circumspectante, circumspectantem, circumspectantēs, circumspectantī, circumspectantia, circumspectantibus, circumspectantis, circumspectantīs, circumspectantium
—
perfect participle—circumspectātus
circumspectāta, circumspectātā, circumspectātae, circumspectātam, circumspectātārum, circumspectātās, circumspectātī, circumspectātōrum, circumspectātōs
future participlecircumspectātūrus
circumspectātūra, circumspectātūrā, circumspectātūrae, circumspectātūram, circumspectātūrārum, circumspectātūrās, circumspectātūre, circumspectātūrī, circumspectātūrīs, circumspectātūrō, circumspectātūrōrum, circumspectātūrōs, circumspectātūrum
circumspectandus
gerundcircumspectandī, circumspectandō, circumspectandumsupinecircumspectātum, circumspectātū

circum-specto, āvi, ātum, āre, v. freq. a.,
I. to look about with attention, precaution, desire, etc.; to cast a look around, to search around; and with acc., to look about one's self (attentively, anxiously, etc.) after something, to look all around upon something (class.)
I. Prop.
(a). Absol.: dum circumspecto, Plaut. Bacch. 2, 3, 45 (al.: me circumspecto): quanto se opere custodiant bestiae, ut in pastu circumspectent, Cic. N. D. 2, 49, 126: primum circumspectans tergiversari, Liv. 4, 14, 4; Plin. 8, 4, 5, § 9: circumspectans huc et illuc, Auct. Her. 4, 49, 62.—
(b). With acc.: te hercle ego circumspectabam, Plaut. Ps. 4, 1, 8: alia, Ter. Eun. 3, 5, 54; 2, 2, 60: inter se, Tac. H. 2, 29: ora principum, Liv. 26, 18, 6: quousque me circumspectabitis? id. 6, 18, 7; cf. Tac. H. 4, 8: omnia, to look about anxiously, Cic. Pis. 41, 99; Sall. J. 72, 2; cf.: mare et silvas, ignota omnia circumspectantes, Tac. Agr. 32 Ritter (Halm: circum spectantes).—Pass.: muta atque inanima, tectum et parietes circumspectabantur, Tac. A. 4, 69 fin.—
(g). With a rel.-clause: Nabis quanam ipse evaderet circumspectabat, Liv. 34, 39, 8; cf. with foll. si, id. 25, 36, 5: si quam reperiat, Auct. Her. 4, 49, 62.—
(d). With acc. and ut with subj.: dum alius alium, ut proelium ineant, circumspectant, Liv. 2, 10, 9.—(ε) Reflex. (only in Plaut.; cf. circumspicio, I. A.): loca contemplat, circumspectat sese, atque aedis noscitat, Plaut. Trin. 4, 2, 21; cf. id. Bacch. 2, 3, 45 supra.—
II. Trop.: dubitans, circumspectans, haesitans, tanquam rate in mari immenso nostra vehitur oratio, Cic. Tusc. 1, 30, 73: circumspectantes defectionis tempus, watching, waiting, on the look-out for, Liv. 21, 39, 5: initium erumpendi, Tac. H. 1, 55: Vespasianus bellum armaque et procul vel juxta sitas vires circumspectabat, carefully weighed, considered, id. ib. 2, 74; so, fugam et fallendi artes, id. ib. 3, 73: medicamina quasso imperio, Sil. 15, 7: omnes argumentorum locos, Quint. 12, 8, 14.

Origins

Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin spectō Latin circumspectō From circum- + spectō.

In English words that came into English from circumspectō

  • circumspectcircumspectō

Quick answers

What does circumspectō mean in Latin?
circumspectō, a verb, means “to look around, look all around”.
What are the principal parts of circumspectō?
circumspectō, circumspectāre, circumspectāvī, circumspectātum (first conjugation).
How do you pronounce circumspectō?
In classical Latin, [kɪr.kũːˈspɛk.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kumˈspɛk.to].