verbfourth conjugation, no passive, no supine stem
circumsiliō
circumsiliō (present infinitive circumsilīre, perfect active circumsiluī)
Classical[kɪr.kũːˈsɪ.li.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈsiː.li.o]
Meaning
- to spring, leap or hop around
Conjugation conjugation 4 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumsiliō | circumsiliēbam | circumsiliam | circumsiluī | circumsilueram | circumsiluerō |
| 2nd sg. | circumsilīs | circumsiliēbās | circumsiliēs | circumsiluistī | circumsiluerās | circumsilueris |
| 3rd sg. | circumsilit | circumsiliēbat | circumsiliet | circumsiluit | circumsiluerat | circumsiluerit |
| 1st pl. | circumsilīmus | circumsiliēbāmus | circumsiliēmus | circumsiluimus | circumsiluerāmus | circumsiluerimus |
| 2nd pl. | circumsilītis | circumsiliēbātis | circumsiliētis | circumsiluistis | circumsiluerātis | circumsilueritis |
| 3rd pl. | circumsiliunt | circumsiliēbant | circumsilient | circumsiluērunt circumsiluēre | circumsiluerant | circumsiluerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumsiliam | circumsilīrem | circumsiluerim | circumsiluissem |
| 2nd sg. | circumsiliās | circumsilīrēs | circumsiluerīs | circumsiluissēs |
| 3rd sg. | circumsiliat | circumsilīret | circumsiluerit | circumsiluisset |
| 1st pl. | circumsiliāmus | circumsilīrēmus | circumsiluerīmus | circumsiluissēmus |
| 2nd pl. | circumsiliātis | circumsilīrētis | circumsiluerītis | circumsiluissētis |
| 3rd pl. | circumsiliant | circumsilīrent | circumsiluerint | circumsiluissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumsilī | — |
| pres. 2nd pl. | circumsilīte | — |
| fut. 2nd sg. | circumsilītō | — |
| fut. 3rd sg. | circumsilītō | — |
| fut. 2nd pl. | circumsilītōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumsiliuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumsilīre | — |
| perfect infinitive | circumsiluisse | — |
| present participle | circumsiliēns | — |
gerundcircumsiliendī, circumsiliendō, circumsiliendum
circum-sĭlĭo, īre, v. n. salio,
I. to spring, leap, or hop around (rare): (passer) circumsiliens modo huc, modo illuc, * Cat. 3, 9.— Trop., to leap about, surround: morborum omne genus, * Juv. 10, 218.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circumsiliō —, —, īre
circum + salio, to leap around, dance around: circumsilit Morborum omne genus, Iu.
Origins
Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin saliō Latin circumsiliō From circum- + saliō.