verbfourth conjugation
circumsaepiō
circumsaepiō (present infinitive circumsaepīre, perfect active circumsaepsī, supine circumsaeptum)
Classical[kɪr.kũːˈsae̯.pi.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈsɛː.pi.o]
Meaning
- to surround or enclose with a hedge or fence
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumsaepiō | circumsaepiēbam | circumsaepiam | circumsaepsī | circumsaepseram | circumsaepserō |
| 2nd sg. | circumsaepīs | circumsaepiēbās | circumsaepiēs | circumsaepsistī | circumsaepserās | circumsaepseris |
| 3rd sg. | circumsaepit | circumsaepiēbat | circumsaepiet | circumsaepsit | circumsaepserat | circumsaepserit |
| 1st pl. | circumsaepīmus | circumsaepiēbāmus | circumsaepiēmus | circumsaepsimus | circumsaepserāmus | circumsaepserimus |
| 2nd pl. | circumsaepītis | circumsaepiēbātis | circumsaepiētis | circumsaepsistis | circumsaepserātis | circumsaepseritis |
| 3rd pl. | circumsaepiunt | circumsaepiēbant | circumsaepient | circumsaepsērunt circumsaepsēre | circumsaepserant | circumsaepserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumsaepiam | circumsaepīrem | circumsaepserim | circumsaepsissem |
| 2nd sg. | circumsaepiās | circumsaepīrēs | circumsaepserīs | circumsaepsissēs |
| 3rd sg. | circumsaepiat | circumsaepīret | circumsaepserit | circumsaepsisset |
| 1st pl. | circumsaepiāmus | circumsaepīrēmus | circumsaepserīmus | circumsaepsissēmus |
| 2nd pl. | circumsaepiātis | circumsaepīrētis | circumsaepserītis | circumsaepsissētis |
| 3rd pl. | circumsaepiant | circumsaepīrent | circumsaepserint | circumsaepsissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumsaepior | circumsaepiēbar | circumsaepiar |
| 2nd sg. | circumsaepīris circumsaepīre | circumsaepiēbāris circumsaepiēbāre | circumsaepiēris circumsaepiēre |
| 3rd sg. | circumsaepītur | circumsaepiēbātur | circumsaepiētur |
| 1st pl. | circumsaepīmur | circumsaepiēbāmur | circumsaepiēmur |
| 2nd pl. | circumsaepīminī | circumsaepiēbāminī | circumsaepiēminī |
| 3rd pl. | circumsaepiuntur | circumsaepiēbantur | circumsaepientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumsaepiar | circumsaepīrer |
| 2nd sg. | circumsaepiāris circumsaepiāre | circumsaepīrēris circumsaepīrēre |
| 3rd sg. | circumsaepiātur | circumsaepīrētur |
| 1st pl. | circumsaepiāmur | circumsaepīrēmur |
| 2nd pl. | circumsaepiāminī | circumsaepīrēminī |
| 3rd pl. | circumsaepiantur | circumsaepīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumsaepī | circumsaepīre |
| pres. 2nd pl. | circumsaepīte | circumsaepīminī |
| fut. 2nd sg. | circumsaepītō | circumsaepītor |
| fut. 3rd sg. | circumsaepītō | circumsaepītor |
| fut. 2nd pl. | circumsaepītōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumsaepiuntō | circumsaepiuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumsaepīre | circumsaepīrī |
| perfect infinitive | circumsaepsisse | circumsaeptum esse |
| future infinitive | circumsaeptūrum esse | circumsaeptum īrī |
| present participle | circumsaepiēns | — |
| perfect participle | — | circumsaeptus circumsaepta, circumsaeptā, circumsaeptae, circumsaeptam, circumsaeptārum, circumsaeptās, circumsaepte, circumsaeptī, circumsaeptīs, circumsaeptō, circumsaeptōrum, circumsaeptōs |
| future participle | circumsaeptūrus circumsaeptūra, circumsaeptūrā, circumsaeptūrae, circumsaeptūram, circumsaeptūrārum, circumsaeptūrās, circumsaeptūre, circumsaeptūrī, circumsaeptūrīs, circumsaeptūrō, circumsaeptūrōrum, circumsaeptūrōs, circumsaeptūrum | circumsaepiendus circumsaepiundus, circumsaepienda, circumsaepiendā, circumsaepiendae, circumsaepiendam, circumsaepiendārum, circumsaepiendās, circumsaepiende, circumsaepiendīs, circumsaepiendōrum, circumsaepiendōs |
gerundcircumsaepiendī, circumsaepiendō, circumsaepiendumsupinecircumsaeptum, circumsaeptū
circum-saepĭo (-sēp-), sepsi, septum, īre, v. a.,
I. to hedge or fence round with something, to surround, enclose (not anteAug.):
circumsepta loca parietibus, Col. 1, 6, 4; Dig. 41, 2, 3, § 14: stagnum aedificiis, * Suet. Ner. 31: solium circumsaeptum lapide Thrasio, on a platform of Thrasian marble, id. ib. 50: (Tarquinius) armatis corpus circumsepsit, Liv. 1, 49, 2.—Of a hostile surrounding: custodiis, Lact. 1, 14, 10: in quādam turre, Front. 1, 6, 5.—Trop.: īsdem ignibus circumsaepti, Cic. Har. Resp. 21, 45.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circum-saepiō
(not -sēp-), saepsī, saeptus, īre, to hedge round, fence around, encircle, enclose: circumsaeptus lectis hominum viribus: armatis corpus, L. — In tmesis: Classis Aggeribus saepta circum, V. — Fig.: vos īsdem ignibus circumsaepti.
Origins
Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin saepiō Latin circumsaepiō From circum- + saepiō.