LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

circumplicō

circumplicō (present infinitive circumplicāre, perfect active circumplicāvī, supine circumplicātum)
Classical[kɪrˈkʊm.plɪ.koː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.pli.ko]

Meaning

  1. to wind, coil, fold or twine around
  2. to bend around

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumplicōcircumplicābamcircumplicābōcircumplicāvīcircumplicāveramcircumplicāverō
circumplicārō
2nd sg.circumplicāscircumplicābāscircumplicābiscircumplicāvistī
circumplicāstī
circumplicāverās
circumplicārās
circumplicāveris
3rd sg.circumplicatcircumplicābatcircumplicābitcircumplicāvitcircumplicāverat
circumplicārat
circumplicāverit
circumplicārit
1st pl.circumplicāmuscircumplicābāmuscircumplicābimuscircumplicāvimuscircumplicāverāmuscircumplicāverimus
circumplicārimus
2nd pl.circumplicātiscircumplicābātiscircumplicābitiscircumplicāvistis
circumplicāstis
circumplicāverātis
circumplicārātis
circumplicāveritis
circumplicāritis
3rd pl.circumplicantcircumplicābantcircumplicābuntcircumplicāvērunt
circumplicāvēre, circumplicārunt
circumplicāverant
circumplicārant
circumplicāverint
circumplicārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumplicemcircumplicāremcircumplicāverim
circumplicārim
circumplicāvissem
circumplicāssem
2nd sg.circumplicēscircumplicārēscircumplicāverīscircumplicāvissēs
circumplicāssēs
3rd sg.circumplicetcircumplicāretcircumplicāverit
circumplicārit
circumplicāvisset
circumplicāsset
1st pl.circumplicēmuscircumplicārēmuscircumplicāverīmus
circumplicārīmus
circumplicāvissēmus
circumplicāssēmus
2nd pl.circumplicētiscircumplicārētiscircumplicāverītis
circumplicārītis
circumplicāvissētis
circumplicāssētis
3rd pl.circumplicentcircumplicārentcircumplicāverint
circumplicārint
circumplicāvissent
circumplicāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumplicorcircumplicābarcircumplicābor
2nd sg.circumplicāris
circumplicāre
circumplicābāris
circumplicābāre
circumplicāberis
circumplicābere
3rd sg.circumplicāturcircumplicābāturcircumplicābitur
1st pl.circumplicāmurcircumplicābāmurcircumplicābimur
2nd pl.circumplicāminīcircumplicābāminīcircumplicābiminī
3rd pl.circumplicanturcircumplicābanturcircumplicābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumplicercircumplicārer
2nd sg.circumplicēris
circumplicēre
circumplicārēris
circumplicārēre
3rd sg.circumplicēturcircumplicārētur
1st pl.circumplicēmurcircumplicārēmur
2nd pl.circumplicēminīcircumplicārēminī
3rd pl.circumplicenturcircumplicārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumplicācircumplicāre
pres. 2nd pl.circumplicātecircumplicāminī
fut. 2nd sg.circumplicātōcircumplicātor
fut. 3rd sg.circumplicātōcircumplicātor
fut. 2nd pl.circumplicātōte—
fut. 3rd pl.circumplicantōcircumplicantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumplicārecircumplicārī
perfect infinitivecircumplicāvisse
circumplicāsse
circumplicātum esse
future infinitivecircumplicātūrum essecircumplicātum īrī
present participlecircumplicāns—
perfect participle—circumplicātus
circumplicāta, circumplicātā, circumplicātae, circumplicātam, circumplicātārum, circumplicātās, circumplicātī, circumplicātōrum, circumplicātōs
future participlecircumplicātūrus
circumplicātūra, circumplicātūrā, circumplicātūrae, circumplicātūram, circumplicātūrārum, circumplicātūrās, circumplicātūre, circumplicātūrī, circumplicātūrīs, circumplicātūrō, circumplicātūrōrum, circumplicātūrōs, circumplicātūrum
circumplicandus
circumplicanda, circumplicandā, circumplicandae, circumplicandam, circumplicandārum, circumplicandās, circumplicande, circumplicandīs, circumplicandōrum, circumplicandōs
gerundcircumplicandī, circumplicandō, circumplicandumsupinecircumplicātum, circumplicātū

circum-plĭco, āvi, ātum, v. a.
I. To wind, fold, or twine around: tum esset ostentum, si anguem vectis circumplicavisset, Cic. Div. 2, 28, 62: locum surculo, Gell. 17, 9, 14 (cf. id. 17, 9, 14, § 9): belua circumplicata serpentibus, Cic. Div. 1, 24, 49: puer serpentis amplexu, id. ib. 1, 36, 79.—
II. To bend around, Lact. Opif. Dei, 12, 5.

Origins

Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *pel- Proto-Indo-European *pleḱ-der. Latin plicō Latin circumplicō From circum- + plicō.

Quick answers

What does circumplicō mean in Latin?
circumplicō, a verb, means “to wind, coil, fold or twine around; to bend around”.
What are the principal parts of circumplicō?
circumplicō, circumplicāre, circumplicāvī, circumplicātum (first conjugation).
How do you pronounce circumplicō?
In classical Latin, [kɪrˈkʊm.plɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃirˈkum.pli.ko].