verbthird conjugation, deponent
circumloquor
circumloquor (present infinitive circumloquī, perfect active circumlocūtus sum)
Classical[kɪrˈkʊm.ɫɔ.kʷɔr]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.lo.kʷor]
Meaning
- deponentto make use of circumlocution or periphrasis, circumlocute
Conjugation conjugation 3 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumloquor | circumloquēbar | circumloquar | — | — | — |
| 2nd sg. | circumloqueris circumloquere | circumloquēbāris circumloquēbāre | circumloquēris circumloquēre | — | — | — |
| 3rd sg. | circumloquitur | circumloquēbātur | circumloquētur | — | — | — |
| 1st pl. | circumloquimur | circumloquēbāmur | circumloquēmur | — | — | — |
| 2nd pl. | circumloquiminī | circumloquēbāminī | circumloquēminī | — | — | — |
| 3rd pl. | circumloquuntur | circumloquēbantur | circumloquentur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumloquar | circumloquerer | — | — |
| 2nd sg. | circumloquāris circumloquāre | circumloquerēris circumloquerēre | — | — |
| 3rd sg. | circumloquātur | circumloquerētur | — | — |
| 1st pl. | circumloquāmur | circumloquerēmur | — | — |
| 2nd pl. | circumloquāminī | circumloquerēminī | — | — |
| 3rd pl. | circumloquantur | circumloquerentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumloquere | — |
| pres. 2nd pl. | circumloquiminī | — |
| fut. 2nd sg. | circumloquitor | — |
| fut. 3rd sg. | circumloquitor | — |
| fut. 3rd pl. | circumloquuntor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumloquī | — |
| perfect infinitive | circumlocūtum esse | — |
| future infinitive | circumlocūtūrum esse | — |
| present participle | circumloquēns | — |
| perfect participle | circumlocūtus circumlocūta, circumlocūtā, circumlocūtae, circumlocūtam, circumlocūtārum, circumlocūtās, circumlocūte, circumlocūtī, circumlocūtīs, circumlocūtō, circumlocūtōrum, circumlocūtōs | — |
| future participle | circumlocūtūrus circumlocūtūra, circumlocūtūrā, circumlocūtūrae, circumlocūtūram, circumlocūtūrārum, circumlocūtūrās, circumlocūtūre, circumlocūtūrī, circumlocūtūrīs, circumlocūtūrō, circumlocūtūrōrum, circumlocūtūrōs, circumlocūtūrum | circumloquendus circumloquenda, circumloquendā, circumloquendae, circumloquendam, circumloquendārum, circumloquendās, circumloquende, circumloquendīs, circumloquendōrum, circumloquendōs |
gerundcircumloquendī, circumloquendō, circumloquendumsupinecircumlocūtum, circumlocūtū
circum-lŏquor, lŏcūtus, lŏqui, v. n.,
I. to make use of circumlocution or periphrasis (post-class.), Aus. Ep. 6, 7, and 146, 15.
Origins
Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *telkʷ- Proto-Indo-European *tlokʷetorder. Proto-Italic *tlokʷōr Latin loquor Latin circumloquor From circum- (“around, about”) + loquor (“to say, speak”).
In English words that came into English from circumloquor
- circumlocutioncircumlocūtiō
- circumlocutorycircumlocūtiō