verbsecond conjugation, no passive, no supine stem
circumfulgeō
circumfulgeō (present infinitive circumfulgēre, perfect active circumfulsī)
Classical[kɪr.kũːˈfʊɫ.ɡe.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kumˈful̠ʲ.d͡ʒe.o]
Meaning
- to shine around
Et ecce angelus Domini stetit juxta illos, et claritas Dei circumfulsit illos, et timuerunt timore magno.
And behold an angel of the Lord stood by them, and the brightness of God shone round about them; and they feared with a great fear.Vulgata—Evangelium Lucae 2.9
Conjugation conjugation 2 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumfulgeō | circumfulgēbam | circumfulgēbō | circumfulsī | circumfulseram | circumfulserō |
| 2nd sg. | circumfulgēs | circumfulgēbās | circumfulgēbis | circumfulsistī | circumfulserās | circumfulseris |
| 3rd sg. | circumfulget | circumfulgēbat | circumfulgēbit | circumfulsit | circumfulserat | circumfulserit |
| 1st pl. | circumfulgēmus | circumfulgēbāmus | circumfulgēbimus | circumfulsimus | circumfulserāmus | circumfulserimus |
| 2nd pl. | circumfulgētis | circumfulgēbātis | circumfulgēbitis | circumfulsistis | circumfulserātis | circumfulseritis |
| 3rd pl. | circumfulgent | circumfulgēbant | circumfulgēbunt | circumfulsērunt circumfulsēre | circumfulserant | circumfulserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumfulgeam | circumfulgērem | circumfulserim | circumfulsissem |
| 2nd sg. | circumfulgeās | circumfulgērēs | circumfulserīs | circumfulsissēs |
| 3rd sg. | circumfulgeat | circumfulgēret | circumfulserit | circumfulsisset |
| 1st pl. | circumfulgeāmus | circumfulgērēmus | circumfulserīmus | circumfulsissēmus |
| 2nd pl. | circumfulgeātis | circumfulgērētis | circumfulserītis | circumfulsissētis |
| 3rd pl. | circumfulgeant | circumfulgērent | circumfulserint | circumfulsissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumfulgē | — |
| pres. 2nd pl. | circumfulgēte | — |
| fut. 2nd sg. | circumfulgētō | — |
| fut. 3rd sg. | circumfulgētō | — |
| fut. 2nd pl. | circumfulgētōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumfulgentō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumfulgēre | — |
| perfect infinitive | circumfulsisse | — |
| present participle | circumfulgēns | — |
gerundcircumfulgendī, circumfulgendō, circumfulgendum
circum-fulgĕo, ēre, v. n.,
I. to shine around, Plin. 2, 37, 37, § 101.
Origins
Proto-Indo-European *(s)ker-der. Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Proto-Indo-European *bʰel- Proto-Indo-European *-éh₁ti Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éh₁yeti Proto-Indo-European *bʰl̥géh₁yeti Proto-Italic *folgēō Latin fulgeō Latin circumfulgeō From circum- (“circum-”) + fulgeō (“to shine”).