LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbirregular conjugation

circumeō

circumeō (present infinitive circumīre, perfect active circumiī or circumīvī, supine circumitum)
Classical[kɪrˈkʊ.me.oː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkuː.me.o]

Meaning

  1. to go, travel or march around; to circulate
  2. to skirt
  3. to surround, encircle, enclose or encompass
  4. to circle

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Ambire · Circumire

Circumire denotes motion in any circular form, but on the boundaries of a space, so as to go round it; ambire denotes going hither and thither in zigzag, or going about. Plin. Ep. ii. 9. Ambio domos, stationesque circumeo: and Cic. Att. xiv. 21. Antonium circumire veteranos, ut acta Cæsaris sancirent; that is, He made in his canvassing the round, from first to last;—stronger than ambire, which would only express his canvassing, and addressing the veterans in general.

Conjugation irregular

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumeōcircumībamcircumībōcircumiī
circumīvī
circumieram
circumīveram
circumierō
circumīverō
2nd sg.circumīscircumībāscircumībiscircumīstī
circumiistī, circumīvistī
circumierās
circumīverās
circumieris
circumīveris
3rd sg.circumitcircumībatcircumībit
circumīet
circumiit
circumīvit
circumierat
circumīverat
circumierit
circumīverit
1st pl.circumīmuscircumībāmuscircumībimuscircumiimus
circumīvimus
circumierāmus
circumīverāmus
circumierimus
circumīverimus
2nd pl.circumītiscircumībātiscircumībitiscircumīstis
circumiistis, circumīvistis
circumierātis
circumīverātis
circumieritis
circumīveritis
3rd pl.circumeuntcircumībantcircumībuntcircumiērunt
circumiēre, circumīvērunt, circumīvēre
circumierant
circumīverant
circumierint
circumīverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumeamcircumīremcircumierim
circumīverim
circumīssem
circumiissem, circumīvissem
2nd sg.circumeāscircumīrēscircumierīs
circumīverīs
circumīssēs
circumiissēs, circumīvissēs
3rd sg.circumeatcircumīretcircumierit
circumīverit
circumīsset
circumiisset, circumīvisset
1st pl.circumeāmuscircumīrēmuscircumierīmus
circumīverīmus
circumīssēmus
circumiissēmus, circumīvissēmus
2nd pl.circumeātiscircumīrētiscircumierītis
circumīverītis
circumīssētis
circumiissētis, circumīvissētis
3rd pl.circumeantcircumīrentcircumierint
circumīverint
circumīssent
circumiissent, circumīvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumeorcircumībarcircumībor
2nd sg.circumīris
circumīre
circumībāris
circumībāre
circumīberis
circumībere
3rd sg.circumīturcircumībāturcircumībitur
1st pl.circumīmurcircumībāmurcircumībimur
2nd pl.circumīminīcircumībāminīcircumībiminī
3rd pl.circumeunturcircumībanturcircumībuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumearcircumīrer
2nd sg.circumeāris
circumeāre
circumīrēris
circumīrēre
3rd sg.circumeāturcircumīrētur
1st pl.circumeāmurcircumīrēmur
2nd pl.circumeāminīcircumīrēminī
3rd pl.circumeanturcircumīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumīcircumīre
pres. 2nd pl.circumītecircumīminī
fut. 2nd sg.circumītōcircumītor
fut. 3rd sg.circumītōcircumītor
fut. 2nd pl.circumītōte—
fut. 3rd pl.circumeuntōcircumeuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumīrecircumīrī
circumīrier
perfect infinitivecircumīsse
circumiisse, circumīvisse
circumitum esse
future infinitivecircumitūrum essecircumitum īrī
present participlecircumiēns—
perfect participle—circumitus
future participlecircumitūrus
circumitūra, circumitūrā, circumitūrae, circumitūram, circumitūrārum, circumitūrās, circumitūre, circumitūrī, circumitūrīs, circumitūrō, circumitūrōrum, circumitūrōs, circumitūrum
circumeundus
gerundcircumeundī, circumeundō, circumeundumsupinecircumitum, circumitū

circŭm-ĕo or circŭĕŏ (v. circum, III.; Neue, Formenl. 2, p. 736 sq.), īvi or ii, circuĭtum, īre (
I. inf. pass. circumirier, Plaut. Curc. 3, 81), v. n. and a.
I. Prop., to go around, travel or march around, etc. (class.): sparsis Medea capillis Bacchantum ritu flagrantes circuit aras, Ov. M. 7, 258: per hortum circuit, makes a circuit, Plaut. As. 3, 3, 152; cf. Nep. Eum. 9, 2: si rectum limitem rupti torrentibus pontes inciderint, circumire cogemur, Quint. 2, 13, 16: an quasi mare omnes circumimus insulas? i. e. from one to another (cf. circum, II. C.), Plaut. Men. 2, 1, 6: alvearia, Col. 9, 9: fines equis, id. 1, 3: praedia, Cic. Caecin. 32, 94: haec una opera circuit per familias, Plaut. Truc. 2, 4, 53: qui imperavit ei, ut omnes fores aedificii circumiret, Nep. Hann. 12, 4: urbem, Liv. 23, 25, 2: Marcio et Atilio Epirus, Aetolia et Thessalia circumeundae assignantur... Lentuli circumeuntes Peloponnesi oppida, etc., id. 42, 37, 3 and 7: haud ignarus erat circuitam ab Romanis eam (Hispaniam) legatis, id. 21, 22, 1: Civilis avia Belgarum circumibat, Tac. H. 4, 70: manibus nexis trunci modum, to surround, Ov. M. 8, 748: non potuere uno anno circumirier, Plaut. Curc. 3, 81: proximis insulis circuitis, Suet. Aug. 98: equites circumitis hostium castris Crasso renuntiaverunt, Caes. B. G. 3, 25: circuitis templis, Suet. Ner. 19 al.: at pater omnipotens ingentia moenia caeli Circuit, Ov. M. 2, 402: circueunt unum Phineus et mille secuti Phinea, surround, id. ib. 5, 157 (cf. circum, II. E.): Leucada continuam veteres habuere coloni; nunc freta circumeunt, flow around it, id. ib. 15, 290: more lupi oves, id. P. 1, 2, 20: metam ferventi rotā, avoids, id. A. A. 3, 396.—
B. Esp.
1. To surround, encircle, enclose, encompass.
(a). Esp. in milit. lang.: totam urbem muro turribusque circumiri posse, Caes. B. C. 2, 16: aciem, sinistrum cornu, id. ib. 3, 93 sq.: multitudine circumiri, Nep. Them. 3, 2; id. Dat. 7, 3; Liv. 41, 26, 4; Gall. ap. Cic. Fam. 10, 30, 4: ab iisdem acies Pompeiana a sinistrā parte erat circumita, Caes. B. C. 3, 94.—
(b). In gen., absol.: quae circumibit linea, ejusdem spatii erit, cujus ea quae centum continet, Quint. 1, 10, 44.—With acc.: extremas oleis pacalibus oras (Pallas), Ov. M. 6, 101: cujus non hederae circumiere caput, Prop. 2 (3), 5, 26.—
2. To go from one to another, soliciting, canvassing, admonishing, etc., qs. to go the rounds (stronger than ambire, which signif. to go to this one and that; most freq. after the Aug. per.; in Cic. perh. only once, in his epistt.): itaque prenso amicos, supplico, ambio domos stationesque circumeo, Plin. Ep. 2, 9, 5: (Antonium) circumire veteranos, ut acta Caesaris sancirent, Cic. Att. 14, 21, 2; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 2: Quinctilius circumire aciem Curionis atque obsecrare milites coepit, Caes. B. C. 2, 28: sed ipse Romulus circumibat docebatque, Liv. 1, 9, 14; 1, 47, 7; 3, 47, 2: ille Persarum tabernacula circumire, hortari, Curt. 5, 9, 17; Tac. A. 2, 29; Plin. Pan. 69, 2; Suet. Aug. 56; id. Tib. 11: rex agmen circuibat pedes, Curt. 7, 3, 17; cf.: cui orbem terrarum circumire non erit longum meā causā, Plin. Ep. 7, 16, 4; 2, 9, 5.—
II. Trop.
A. To surround, enclose: totius belli fluctibus circumiri, Cic. Phil. 18, 9, 20: ne superante numero et peritiā locorum circumiretur, Tac. Agr. 25 fin.; Stat. S. 4, 4, 26.—
B. Like our circumvent, to deceive, impose upon, cheat, Plaut. Ps. 3, 2, 109: facinus indignum, Sic circumiri, Ter. Phorm. 4, 3, 9: puerum arte dolosā, Mart. 8, 59, 14.—
C. Of discourse, to express by circumlocution (postAug.): res plurimae carent appellationibus, ut eas necesse sit transferre aut circumire, Quint. 12, 10, 34; 8, prooem. § 24 Spald.; 8, 2, 17: Vespasiani nomen suspensi et vitabundi circumibant, went around, avoided mentioning it, Tac. H. 3, 37.

Origins

Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin eō Latin circumeō From circum + eō (“to go”).

In English words that came into English from circumeō

  • circuitcircuitus
  • circuitouscircuitōsus
  • circuitioncircuitiōnem

Quick answers

What does circumeō mean in Latin?
circumeō, a verb, means “to go, travel or march around; to circulate; to skirt”.
What are the principal parts of circumeō?
circumeō, circumīre, circumiī, circumitum (irregular conjugation).
How do you pronounce circumeō?
In classical Latin, [kɪrˈkʊ.me.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃirˈkuː.me.o].
Which English words come from circumeō?
English words that go back to Latin circumeō include circuit, circuition and circuitous.