LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, irregular short ă in most forms

circumdō

circumdō (present infinitive circumdare, perfect active circumdedī, supine circumdatum)
Classical[kɪrˈkʊn.doː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkum.do]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to surround, enclose, encircle
    Itaque rīdeō istōs quī turpe exīstimant cum servō suō cēnāre: quārē, nisi quia superbissima cōnsuētūdō cēnantī dominō stantium servōrum turbam circumdedit.And so I laugh at those who think it’s beneath them to dine with their own slaves. Why? Only because arrogant custom has surrounded the dining master with a crowd of standing slaves.c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, Epistulae Morales ad Lucilium 47.2

Latīnē defined in Latin in our graded readers

circum locum pōnō; vāllum castra circumdat.
circumdō -are — in Mille Verba, Bellum et Arma

Conjugation conjugation 1 irregular

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumdōcircumdabamcircumdabōcircumdedīcircumdederamcircumdederō
2nd sg.circumdāscircumdabāscircumdabiscircumdedistīcircumdederāscircumdederis
3rd sg.circumdatcircumdabatcircumdabitcircumdeditcircumdederatcircumdederit
1st pl.circumdamuscircumdabāmuscircumdabimuscircumdedimuscircumdederāmuscircumdederimus
2nd pl.circumdatiscircumdabātiscircumdabitiscircumdedistiscircumdederātiscircumdederitis
3rd pl.circumdantcircumdabantcircumdabuntcircumdedērunt
circumdedēre
circumdederantcircumdederint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumdemcircumdaremcircumdederimcircumdedissem
2nd sg.circumdēscircumdarēscircumdederīscircumdedissēs
3rd sg.circumdetcircumdaretcircumdederitcircumdedisset
1st pl.circumdēmuscircumdarēmuscircumdederīmuscircumdedissēmus
2nd pl.circumdētiscircumdarētiscircumdederītiscircumdedissētis
3rd pl.circumdentcircumdarentcircumdederintcircumdedissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumdorcircumdabarcircumdabor
2nd sg.circumdaris
circumdare
circumdabāris
circumdabāre
circumdaberis
circumdabere
3rd sg.circumdaturcircumdabāturcircumdabitur
1st pl.circumdamurcircumdabāmurcircumdabimur
2nd pl.circumdaminīcircumdabāminīcircumdabiminī
3rd pl.circumdanturcircumdabanturcircumdabuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumdercircumdarer
2nd sg.circumdēris
circumdēre
circumdarēris
circumdarēre
3rd sg.circumdēturcircumdarētur
1st pl.circumdēmurcircumdarēmur
2nd pl.circumdēminīcircumdarēminī
3rd pl.circumdenturcircumdarentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumdācircumdare
pres. 2nd pl.circumdatecircumdaminī
fut. 2nd sg.circumdatōcircumdator
fut. 3rd sg.circumdatōcircumdator
fut. 2nd pl.circumdatōte—
fut. 3rd pl.circumdantōcircumdantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumdarecircumdarī
perfect infinitivecircumdedissecircumdatum esse
future infinitivecircumdatūrum essecircumdatum īrī
present participlecircumdāns—
perfect participle—circumdatus
circumdata, circumdatā, circumdatae, circumdatam, circumdatārum, circumdatās, circumdatī, circumdatōrum, circumdatōs
future participlecircumdatūruscircumdandus
gerundcircumdandī, circumdandō, circumdandumsupinecircumdatum, circumdatū

circum-do, dĕdi, dătum, dăre, v. a., lit.
I. to put, set, or place around, i. e. both to wrap around (e. g. a mantle). and also to enclose (e. g. a town with a wall; syn.: cingo, vestio, saepio, circumvallo al.), with a twofold construction (cf. Zumpt, Gr. § 418).
I. Aliquid (alicui rei), to place something around something, to put, set around, etc. (class. in prose and poetry).
(a). With dat.: aër omnibus est rebus circumdatus appositusque, Lucr. 6, 1035: moenibus subjectos prope jam ignes circumdatosque restinximus, Cic. Cat. 3, 1, 2: circumdare fossam latam cubiculari lecto, id. Tusc. 5, 20, 59: satellites armatos contioni, Liv. 34, 27, 5: hinc patre hinc Catulo lateri circumdatis, Romam rediit, i. e. one on each side, id. 30, 19, 9; 3, 28, 2: milites sibi, Tac. A. 13, 25: arma umeris, Verg. A. 2, 510: licia tibi, id. E. 8, 74: vincula collo, Ov. M. 1, 631: bracchia collo, id. ib. 9, 459; 9, 605; 6, 479; and in tmesis: collo dare bracchia circum, Verg. A. 6, 700 (cf. the simplex: bracchia cervici dare, Hor. C. 3, 9, 3): lectis aulaea purpura, Curt. 9, 7, 15: cum maxime in hostiam itineri nostro circumdatam intuens, i. e. divided, and part placed on each side of the way, Liv. 40, 13, 4.—
(b). Without a dat.: caedere januam saxis, ligna et sarmenta circumdare ignemque subicere coeperunt, Cic. Verr. 2, 1, 27, § 69; 2, 1, 31, § 80: ignes, id. Pis. 38, 93: custodias, id. Cat. 4, 4, 8: armata circumdatur Romana legio, Liv. 1, 28, 3: exercitu circumdato summā vi Cirtam irrumpere nititur, Sall. J. 25, 9: circumdatae stationes, Tac. A. 1, 50: murus circumdatus, Caes. B. G. 1, 38: turris toto opere circumdedit, id. ib. 7, 72: circumdato vallo, Curt. 3, 2, 2: lauream (sc. capiti), Suet. Vit. 9.—Subst.: circumdăti, ōrum, m., those around, the surrounding soldiers: circumdatos Antonius adloquitur, Tac. H. 3, 63.—With an abl. loci: toto oppido munitiones, Hirt. B. G. 8, 34 fin.: equites cornibus, Liv. 33, 18, 9; and without dat., Tac. A. 14, 53.—With two accs.: circumdare terram radices, Cato, R. R. 114; and per tmesin, id. ib. 157.—
B. Trop. (most freq. in Tac.): cancelli, quos mihi ipse circumdedi, Cic. Quint. 10, 36: nescio an majora vincula majoresque necessitates vobis quam captivis vestris fortuna circumdederit, Liv. 21, 43, 3: egregiam famam paci circumdedit, i. e. conferred, imparted, Tac. Agr. 20; cf.: principatus inanem ei famam, id. H. 4, 11; id. Or. 37: principi ministeria, id. H. 2, 59; id. A. 14, 15.—In a Greek construction: infula virgineos circumdata comptus, encompassing, Lucr. 1, 88; Tac. H. 4, 45; id. A. 16, 25.—
II. Aliquem or aliquid (aliquā re), to surround some person or thing (with something), to encompass, enclose, encircle with.
A. Lit.
1. In gen.: animum (deus) circumdedit corpore et vestivit extrinsecus, Cic. Univ. 6 fin.; cf.: aether corpore concreto circumdatus undique, Lucr. 5, 469: portum moenibus, Nep. Them. 6, 1: regio insulis circumdata, Cic. Fl. 12, 27: villam statione, Tac. A. 14, 8: suam domum spatio, id. G. 16: collis operibus, id. A. 6, 41: vallo castra, id. H. 4, 57: Othonem vexillis, id. ib. 1, 36: canibus saltus, Verg. E. 10, 57: circumdato me bracchiis: meum collum circumplecte, Plaut. As. 3, 3, 106: collum filo, Cat. 64, 377: (aurum) circumdatum argento, Cic. Div. 2, 65, 134: furvis circumdatus alis Somnus, * Tib. 2, 1, 89: ad talos stola demissa et circumdata palla, Hor. S. 1, 2, 99: circumdedit se zonā, Suet. Vit. 16: circumdata corpus amictu, Ov. M. 4, 313; cf. id. ib. 3, 666: tempora vittis, id. ib. 13, 643: Sidoniam picto chlamydem circumdata limbo, Verg. A. 4, 137.—
2. Esp. of a hostile surrounding, to surround, encompass, invest, besiege, etc.: oppidum vallo et fossā, Cic. Fam. 15, 4, 10: oppidum quinis castris, Caes. B. C. 3, 9: cum legati ... multitudine domum ejus circumdedissent, Nep. Hann. 12, 4: vallo atque fossā moenia circumdat, Sall. J. 23, 1: oppidum coronā, Liv. 4, 47, 5: quos (hostes) primo Camillus vallo circumdare est adortus, id. 6, 8, 9: fossā valloque urbem, id. 25, 22, 8: fossā duplicique vallo circumdatā urbe, id. 28, 3, 5: hostes exercitu toto, Curt. 3, 8, 4. —
B. Trop.: omni autem totam figuram mundi levitate circumdedit, Cic. Univ. 6 init.: exiguis quibusdam finibus oratoris munus circumdedisti, have confined, circumscribed, id. de Or. 1, 62, 264; cf.: minus octoginta annis circumdatum aevum, Vell. 1, 17, 2: pueritiam robore, Tac. A. 12, 25: fraude, Sil. 7, 134; cf. id. 12, 477: monstrorum novitate, Quint. Decl. 18, 1.

Origins

Possibly from circum- (“around”) + -dō/-dere (“put”) subsequently remodelled to circum- + dō/dare (“give”).

Descendants
  • Catalancircumdar
  • Italiancircondare
  • Portuguesecircundar
  • Spanishcircundar
  • Friuliancircundâ
  • Galiciancircundar

Quick answers

What does circumdō mean in Latin?
circumdō, a verb, means “to surround, enclose, encircle”.
What are the principal parts of circumdō?
circumdō, circumdare, circumdedī, circumdatum (first conjugation, irregular short ă in most forms).
How do you pronounce circumdō?
In classical Latin, [kɪrˈkʊn.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃirˈkum.do].