verbthird conjugation
circumcolō
circumcolō (present infinitive circumcolere, perfect active circumcoluī, supine circumcultum)
Classical[kɪrˈkʊŋ.kɔ.ɫoː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkuŋ.ko.lo]
Meaning
- to inhabit, live around or near
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumcolō | circumcolēbam | circumcolam | circumcoluī | circumcolueram | circumcoluerō |
| 2nd sg. | circumcolis | circumcolēbās | circumcolēs | circumcoluistī | circumcoluerās | circumcolueris |
| 3rd sg. | circumcolit | circumcolēbat | circumcolet | circumcoluit | circumcoluerat | circumcoluerit |
| 1st pl. | circumcolimus | circumcolēbāmus | circumcolēmus | circumcoluimus | circumcoluerāmus | circumcoluerimus |
| 2nd pl. | circumcolitis | circumcolēbātis | circumcolētis | circumcoluistis | circumcoluerātis | circumcolueritis |
| 3rd pl. | circumcolunt | circumcolēbant | circumcolent | circumcoluērunt circumcoluēre | circumcoluerant | circumcoluerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumcolam | circumcolerem | circumcoluerim | circumcoluissem |
| 2nd sg. | circumcolās | circumcolerēs | circumcoluerīs | circumcoluissēs |
| 3rd sg. | circumcolat | circumcoleret | circumcoluerit | circumcoluisset |
| 1st pl. | circumcolāmus | circumcolerēmus | circumcoluerīmus | circumcoluissēmus |
| 2nd pl. | circumcolātis | circumcolerētis | circumcoluerītis | circumcoluissētis |
| 3rd pl. | circumcolant | circumcolerent | circumcoluerint | circumcoluissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumcolor | circumcolēbar | circumcolar |
| 2nd sg. | circumcoleris circumcolere | circumcolēbāris circumcolēbāre | circumcolēris circumcolēre |
| 3rd sg. | circumcolitur | circumcolēbātur | circumcolētur |
| 1st pl. | circumcolimur | circumcolēbāmur | circumcolēmur |
| 2nd pl. | circumcoliminī | circumcolēbāminī | circumcolēminī |
| 3rd pl. | circumcoluntur | circumcolēbantur | circumcolentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumcolar | circumcolerer |
| 2nd sg. | circumcolāris circumcolāre | circumcolerēris circumcolerēre |
| 3rd sg. | circumcolātur | circumcolerētur |
| 1st pl. | circumcolāmur | circumcolerēmur |
| 2nd pl. | circumcolāminī | circumcolerēminī |
| 3rd pl. | circumcolantur | circumcolerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumcole | circumcolere |
| pres. 2nd pl. | circumcolite | circumcoliminī |
| fut. 2nd sg. | circumcolitō | circumcolitor |
| fut. 3rd sg. | circumcolitō | circumcolitor |
| fut. 2nd pl. | circumcolitōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumcoluntō | circumcoluntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumcolere | circumcolī |
| perfect infinitive | circumcoluisse | circumcultum esse |
| future infinitive | circumcultūrum esse | circumcultum īrī |
| present participle | circumcolēns | — |
| perfect participle | — | circumcultus circumculta, circumcultā, circumcultae, circumcultam, circumcultārum, circumcultās, circumculte, circumcultī, circumcultīs, circumcultō, circumcultōrum, circumcultōs |
| future participle | circumcultūrus circumcultūra, circumcultūrā, circumcultūrae, circumcultūram, circumcultūrārum, circumcultūrās, circumcultūre, circumcultūrī, circumcultūrīs, circumcultūrō, circumcultūrōrum, circumcultūrōs, circumcultūrum | circumcolendus circumcolundus, circumcolenda, circumcolendā, circumcolendae, circumcolendam, circumcolendārum, circumcolendās, circumcolende, circumcolendīs, circumcolendōrum, circumcolendōs |
gerundcircumcolendī, circumcolendō, circumcolendumsupinecircumcultum, circumcultū
circum-cŏlo, ĕre, v. a.,
I. to dwell round about or near:
sinum maris, Liv. 5, 33, 10: paludem, id. 31, 41, 4; absol., Dig. 43, 12, 1; cf. ib. 43, 13, 1: Amazones circumcolunt Tanain, Amm. 22, 8, 27: insulam, id. 22, 8, 43.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circum-colō —, —, ere,
to dwell round about, dwell near: sinum maris, L.: paludem, L.
Origins
Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin colō Latin circumcolō From circum- (“circum-”) + colō (“to inhabit”).