noun · femininethird declension
circumcīsiō
circumcīsiō f (genitive circumcīsiōnis)
Classical[kɪr.kʊŋˈkiː.si.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kun̠ʲˈt͡ʃiː.s̬i.o]
Meaning
- circumcision, a cutting around
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | circumcīsiō | circumcīsiōnēs |
| genitive | circumcīsiōnis | circumcīsiōnum |
| dative | circumcīsiōnī | circumcīsiōnibus |
| accusative | circumcīsiōnem | circumcīsiōnēs |
| ablative | circumcīsiōne | circumcīsiōnibus |
| vocative | circumcīsiō | circumcīsiōnēs |
circumcīsĭo, ōnis, f. circumcido,
I. a cutting around, circumcision, physical and moral (only in eccl. Lat.):
carnis, cordis, spiritūs, Lact. 4, 17, 1 sqq.; Tert. adv. Jud. 2; 3 et saep.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -siō Latin circumcīsiō From circumcīdō (“cut around”) + -siō.
Descendants
- Catalancircumcisió
- Englishcircumcision
- Frenchcirconcision
- Italiancirconcisione
- Portuguesecircuncisão
- Romaniancircumcizie
- Spanishcircuncisión
- Galiciancircuncisión
In English words that came into English from circumcīsiō
- circumcisioncircumcīsiō