verbthird conjugation
circumagō
circumagō (present infinitive circumagere, perfect active circumēgī, supine circumāctum)
Classical[kɪrˈkʊ.ma.ɡoː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkuː.ma.ɡo]
Meaning
- to drive or turn in a circle; to turn round
Agrum lustrare sic oportet. Impera suovitaurilia circumagi: […]
It is necessary to purify the field like this. Order the suovetaurilia to be brought around [the field]: […]234 BCE – 149 BCE, Marcus Porcius Cato, De agri cultura 141.1 - to turn a wheel
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumagō | circumagēbam | circumagam | circumēgī | circumēgeram | circumēgerō |
| 2nd sg. | circumagis | circumagēbās | circumagēs | circumēgistī | circumēgerās | circumēgeris |
| 3rd sg. | circumagit | circumagēbat | circumaget | circumēgit | circumēgerat | circumēgerit |
| 1st pl. | circumagimus | circumagēbāmus | circumagēmus | circumēgimus | circumēgerāmus | circumēgerimus |
| 2nd pl. | circumagitis | circumagēbātis | circumagētis | circumēgistis | circumēgerātis | circumēgeritis |
| 3rd pl. | circumagunt | circumagēbant | circumagent | circumēgērunt circumēgēre | circumēgerant | circumēgerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumagam | circumagerem | circumēgerim | circumēgissem |
| 2nd sg. | circumagās | circumagerēs | circumēgerīs | circumēgissēs |
| 3rd sg. | circumagat | circumageret | circumēgerit | circumēgisset |
| 1st pl. | circumagāmus | circumagerēmus | circumēgerīmus | circumēgissēmus |
| 2nd pl. | circumagātis | circumagerētis | circumēgerītis | circumēgissētis |
| 3rd pl. | circumagant | circumagerent | circumēgerint | circumēgissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | circumagor | circumagēbar | circumagar |
| 2nd sg. | circumageris circumagere | circumagēbāris circumagēbāre | circumagēris circumagēre |
| 3rd sg. | circumagitur | circumagēbātur | circumagētur |
| 1st pl. | circumagimur | circumagēbāmur | circumagēmur |
| 2nd pl. | circumagiminī | circumagēbāminī | circumagēminī |
| 3rd pl. | circumaguntur | circumagēbantur | circumagentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | circumagar | circumagerer |
| 2nd sg. | circumagāris circumagāre | circumagerēris circumagerēre |
| 3rd sg. | circumagātur | circumagerētur |
| 1st pl. | circumagāmur | circumagerēmur |
| 2nd pl. | circumagāminī | circumagerēminī |
| 3rd pl. | circumagantur | circumagerentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | circumage | circumagere |
| pres. 2nd pl. | circumagite | circumagiminī |
| fut. 2nd sg. | circumagitō | circumagitor |
| fut. 3rd sg. | circumagitō | circumagitor |
| fut. 2nd pl. | circumagitōte | — |
| fut. 3rd pl. | circumaguntō | circumaguntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | circumagere | circumagī |
| perfect infinitive | circumēgisse | circumāctum esse |
| future infinitive | circumāctūrum esse | circumāctum īrī |
| present participle | circumagēns | — |
| perfect participle | — | circumāctus circumācta, circumāctā, circumāctae, circumāctam, circumāctārum, circumāctās, circumācte, circumāctī, circumāctīs, circumāctō, circumāctōrum, circumāctōs |
| future participle | circumāctūrus circumāctūra, circumāctūrā, circumāctūrae, circumāctūram, circumāctūrārum, circumāctūrās, circumāctūre, circumāctūrī, circumāctūrīs, circumāctūrō, circumāctūrōrum, circumāctūrōs, circumāctūrum | circumagendus circumagundus, circumagenda, circumagendā, circumagendae, circumagendam, circumagendārum, circumagendās, circumagende, circumagendīs, circumagendōrum, circumagendōs |
gerundcircumagendī, circumagendō, circumagendumsupinecircumāctum, circumāctū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- anno peracto, circumacto, interiecto, intermisso
- after a year has elapsed.
circum-ăgo, ēgi, actum, 3, v. a.
I. To drive or turn in a circle, turn round (most freq. since the Aug. per.;
not in Cic. or Quint.): impera suovetaurilia circumagi, Cato, R. R. 141, 1.—And with two acc. (on account of circum): terram fundumque meum suovetaurilia circumagi jussi, Cato, R. R. 141, § 2: (annus) qui solstitiali circumagitur orbe, Liv. 1, 19, 6: chamaeleonis oculos ipsos circumagi totos tradunt, Plin. 11, 37, 55, § 152.—Act. in mid. sense (very rare): Aegeum pelagus summotas terras hinc ad promunturium, quod Sunium vocatur, magno ambitu mollique circumagit, rolls around, surrounds, Mel. 2, 2, 8.—2. To drive around, produce by going around:
pinctis bobus ... aratro circumagebant sulcum, Varr. L. L. 5, § 143 Müll.—Hence, B. T. t., to manumit a slave by turning him round. since the slave, in such a case, was taken by his master with the right hand, and turned around in a circle (cf. vertigo, Casaub. Pers. 5, 75 sq., and Dict. of Antiq.);
fig.: qui se illi (philosophiae) subjecit et tradidit, statim circumagitur: hoc enim ipsum philosophiae servire libertas est, Sen. Ep. 8, 6.—C. Trop.
1. Of time, with se, or more freq. in pass, to pass away, to be spent (so most freq. in temp. perf. and in Liv.):
in ipso conatu rerum circumegit se annus, Liv. 9, 18, 14: sed prius se aestas circumegit, quam, etc., id. 23, 39, 4: prius circumactus est annus, quam, etc., id. 6, 38, 1: circumactis decem et octo mensibus, id. 9, 33, 3; 6, 1, 4; 26, 40, 1; 27, 30, 11; 44, 36, 1; Plin. 7, 16, 17, § 76; and in tmesis: circum tribus actis annis, Lucr. 5, 881.—In temp. pres.: annus, qui solstitiali circumagitur orbe, Liv. 1, 19, 6: nobis in apparatu ipso annus circumagitur, id. 24, 8, 8.—2. Of the vicissitudes of fortune, etc.:
cum videamus tot varietates tam volubili orbe circumagi, Plin. Ep. 4, 24, 6.—II. To turn, turn about, wheel around:
equos frenis, Liv. 1, 14, 9; 8, 7, 10; 10, 11, 1; Curt. 3, 11, 14 sq.: collum in aversam se, Plin. 11, 47, 107, § 256: corpora, Tac. H. 4, 29: se ad dissonos clamores, Liv. 4, 28, 2: circumagitur, cum venit, imago (in speculis), Lucr. 4, 316 (340): circumagente se vento, Liv. 37, 16, 4: aciem, id. 42, 64, 5: signa, id. 10, 36, 9; 6, 24, 7; Curt. 4, 6, 14: ut qui (milites) ultimi stabant... verti tamen et in frontem circumagi possent, id. 4, 13, 32: se, to turn about, Plin. 6, 31, 36, § 199; 16, 41, 80, § 220: legiones, to lead back, Flor. 3, 21, 6. —Hence, prov.: circumagetur hic orbis, the tide will turn, Liv. 42, 42, 6; cf.' praecipua cenationum rotunda, quae perpetuo diebus ac noctibus vice mundi circumageretur, Suet. Ner. 31.—2. Esp., to agitate, disturb:
verna (mala) stomacho inutilia sunt, alvom, vesicam circumagunt, Plin. 23, 6, 54, § 100.—B. Trop.:
hic paululum circumacta fortuna est, changes, is changed, Flor. 2, 2, 22: sed unā voce, quā Quirites eos pro militibus appellarat, tam facile circumegit et flexit, Suet. Caes. 70: quo te circumagas? whither will you now turn? Juv. 9, 81: universum prope humanum genus circumegit in se, brought over to his side, Plin. 26, 3, 7, § 13.—III. (Acc. to circum, II. C.) To run or drive about, proceed from one place to another:
(milites) huc illuc clamoribus hostium circumagi, Tac. H, 3, 73: nil opus est te Circumagi, i. e. that you wander about with me, * Hor. S. 1, 9, 17.—B. Trop.:
non pendere ex alterius vultu ac nutu, nec alieni momentis animi circumagi, Liv. 39, 5, 3: rumoribus vulgi circumagi, id. 44, 34, 4; 26, 8, 3.—IV. Aliquem aliquā re = circumdare, to surround with something:
fratrem Saturnum muro, Lact. 1, 14.—Hence, circumactus, a, um, P. a., bent around, curved (perh. only in the two Plin.): in orbem circumactus, Plin. 9, 33, 52, § 102; 15, 14, 15, § 51; 16, 34, 62, § 146: sensim circumactis curvatisque litoribus, Plin. Ep. 6, 16, 12.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
circum-agō ēgī, āctus, ere,
to drive in a circle, turn round.—In tmesis: (navem) fluctus Torquet agens circum, V.: quocumque deus circum caput egit, i. e. has made his way, V.—Fig., of time, with se, or pass, to roll on, pass away, be spent: circumegit se annus, L.: prius circumactus est annus, quam, etc., L.: annus, qui solstitiali circumagitur orbe, L. — To turn, turn about, wheel around: equos frenis, L.: aciem, L.: se ad dissonos clamores, L. — Fig.: quo te circumagas? whither will you turn? Iu.—Pass, to be dragged about, be led from place to place: nil opus est te Circumagi, i. e. stroll with me, H.—Fig.: nec alieni momentis animi circumagi, be swayed, L.: circumagi ad nutūs Hannibalis, be driven, L.
Origins
Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin agō Latin circumagō From circum- (“circum-”) + agō (“to do, make”).