LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

circumagō

circumagō (present infinitive circumagere, perfect active circumēgī, supine circumāctum)
Classical[kɪrˈkʊ.ma.ɡoː]Ecclesiastical[t͡ʃirˈkuː.ma.ɡo]

Meaning

  1. to drive or turn in a circle; to turn round
    Agrum lustrare sic oportet. Impera suovitaurilia circumagi: […]It is necessary to purify the field like this. Order the suovetaurilia to be brought around [the field]: […]234 BCE – 149 BCE, Marcus Porcius Cato, De agri cultura 141.1
  2. to turn a wheel

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.circumagōcircumagēbamcircumagamcircumēgīcircumēgeramcircumēgerō
2nd sg.circumagiscircumagēbāscircumagēscircumēgistīcircumēgerāscircumēgeris
3rd sg.circumagitcircumagēbatcircumagetcircumēgitcircumēgeratcircumēgerit
1st pl.circumagimuscircumagēbāmuscircumagēmuscircumēgimuscircumēgerāmuscircumēgerimus
2nd pl.circumagitiscircumagēbātiscircumagētiscircumēgistiscircumēgerātiscircumēgeritis
3rd pl.circumaguntcircumagēbantcircumagentcircumēgērunt
circumēgēre
circumēgerantcircumēgerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.circumagamcircumageremcircumēgerimcircumēgissem
2nd sg.circumagāscircumagerēscircumēgerīscircumēgissēs
3rd sg.circumagatcircumageretcircumēgeritcircumēgisset
1st pl.circumagāmuscircumagerēmuscircumēgerīmuscircumēgissēmus
2nd pl.circumagātiscircumagerētiscircumēgerītiscircumēgissētis
3rd pl.circumagantcircumagerentcircumēgerintcircumēgissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.circumagorcircumagēbarcircumagar
2nd sg.circumageris
circumagere
circumagēbāris
circumagēbāre
circumagēris
circumagēre
3rd sg.circumagiturcircumagēbāturcircumagētur
1st pl.circumagimurcircumagēbāmurcircumagēmur
2nd pl.circumagiminīcircumagēbāminīcircumagēminī
3rd pl.circumagunturcircumagēbanturcircumagentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.circumagarcircumagerer
2nd sg.circumagāris
circumagāre
circumagerēris
circumagerēre
3rd sg.circumagāturcircumagerētur
1st pl.circumagāmurcircumagerēmur
2nd pl.circumagāminīcircumagerēminī
3rd pl.circumaganturcircumagerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.circumagecircumagere
pres. 2nd pl.circumagitecircumagiminī
fut. 2nd sg.circumagitōcircumagitor
fut. 3rd sg.circumagitōcircumagitor
fut. 2nd pl.circumagitōte—
fut. 3rd pl.circumaguntōcircumaguntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivecircumagerecircumagī
perfect infinitivecircumēgissecircumāctum esse
future infinitivecircumāctūrum essecircumāctum īrī
present participlecircumagēns—
perfect participle—circumāctus
circumācta, circumāctā, circumāctae, circumāctam, circumāctārum, circumāctās, circumācte, circumāctī, circumāctīs, circumāctō, circumāctōrum, circumāctōs
future participlecircumāctūrus
circumāctūra, circumāctūrā, circumāctūrae, circumāctūram, circumāctūrārum, circumāctūrās, circumāctūre, circumāctūrī, circumāctūrīs, circumāctūrō, circumāctūrōrum, circumāctūrōs, circumāctūrum
circumagendus
circumagundus, circumagenda, circumagendā, circumagendae, circumagendam, circumagendārum, circumagendās, circumagende, circumagendīs, circumagendōrum, circumagendōs
gerundcircumagendī, circumagendō, circumagendumsupinecircumāctum, circumāctū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

anno peracto, circumacto, interiecto, intermisso
after a year has elapsed.

circum-ăgo, ēgi, actum, 3, v. a.
I. To drive or turn in a circle, turn round (most freq. since the Aug. per.; not in Cic. or Quint.): impera suovetaurilia circumagi, Cato, R. R. 141, 1.—And with two acc. (on account of circum): terram fundumque meum suovetaurilia circumagi jussi, Cato, R. R. 141, § 2: (annus) qui solstitiali circumagitur orbe, Liv. 1, 19, 6: chamaeleonis oculos ipsos circumagi totos tradunt, Plin. 11, 37, 55, § 152.—Act. in mid. sense (very rare): Aegeum pelagus summotas terras hinc ad promunturium, quod Sunium vocatur, magno ambitu mollique circumagit, rolls around, surrounds, Mel. 2, 2, 8.—
2. To drive around, produce by going around: pinctis bobus ... aratro circumagebant sulcum, Varr. L. L. 5, § 143 Müll.—Hence,
B. T. t., to manumit a slave by turning him round. since the slave, in such a case, was taken by his master with the right hand, and turned around in a circle (cf. vertigo, Casaub. Pers. 5, 75 sq., and Dict. of Antiq.); fig.: qui se illi (philosophiae) subjecit et tradidit, statim circumagitur: hoc enim ipsum philosophiae servire libertas est, Sen. Ep. 8, 6.—
C. Trop.
1. Of time, with se, or more freq. in pass, to pass away, to be spent (so most freq. in temp. perf. and in Liv.): in ipso conatu rerum circumegit se annus, Liv. 9, 18, 14: sed prius se aestas circumegit, quam, etc., id. 23, 39, 4: prius circumactus est annus, quam, etc., id. 6, 38, 1: circumactis decem et octo mensibus, id. 9, 33, 3; 6, 1, 4; 26, 40, 1; 27, 30, 11; 44, 36, 1; Plin. 7, 16, 17, § 76; and in tmesis: circum tribus actis annis, Lucr. 5, 881.—In temp. pres.: annus, qui solstitiali circumagitur orbe, Liv. 1, 19, 6: nobis in apparatu ipso annus circumagitur, id. 24, 8, 8.—
2. Of the vicissitudes of fortune, etc.: cum videamus tot varietates tam volubili orbe circumagi, Plin. Ep. 4, 24, 6.—
II. To turn, turn about, wheel around: equos frenis, Liv. 1, 14, 9; 8, 7, 10; 10, 11, 1; Curt. 3, 11, 14 sq.: collum in aversam se, Plin. 11, 47, 107, § 256: corpora, Tac. H. 4, 29: se ad dissonos clamores, Liv. 4, 28, 2: circumagitur, cum venit, imago (in speculis), Lucr. 4, 316 (340): circumagente se vento, Liv. 37, 16, 4: aciem, id. 42, 64, 5: signa, id. 10, 36, 9; 6, 24, 7; Curt. 4, 6, 14: ut qui (milites) ultimi stabant... verti tamen et in frontem circumagi possent, id. 4, 13, 32: se, to turn about, Plin. 6, 31, 36, § 199; 16, 41, 80, § 220: legiones, to lead back, Flor. 3, 21, 6. —Hence, prov.: circumagetur hic orbis, the tide will turn, Liv. 42, 42, 6; cf.' praecipua cenationum rotunda, quae perpetuo diebus ac noctibus vice mundi circumageretur, Suet. Ner. 31.—
2. Esp., to agitate, disturb: verna (mala) stomacho inutilia sunt, alvom, vesicam circumagunt, Plin. 23, 6, 54, § 100.—
B. Trop.: hic paululum circumacta fortuna est, changes, is changed, Flor. 2, 2, 22: sed unā voce, quā Quirites eos pro militibus appellarat, tam facile circumegit et flexit, Suet. Caes. 70: quo te circumagas? whither will you now turn? Juv. 9, 81: universum prope humanum genus circumegit in se, brought over to his side, Plin. 26, 3, 7, § 13.—
III. (Acc. to circum, II. C.) To run or drive about, proceed from one place to another: (milites) huc illuc clamoribus hostium circumagi, Tac. H, 3, 73: nil opus est te Circumagi, i. e. that you wander about with me, * Hor. S. 1, 9, 17.—
B. Trop.: non pendere ex alterius vultu ac nutu, nec alieni momentis animi circumagi, Liv. 39, 5, 3: rumoribus vulgi circumagi, id. 44, 34, 4; 26, 8, 3.—
IV. Aliquem aliquā re = circumdare, to surround with something: fratrem Saturnum muro, Lact. 1, 14.—Hence, circumactus, a, um, P. a., bent around, curved (perh. only in the two Plin.): in orbem circumactus, Plin. 9, 33, 52, § 102; 15, 14, 15, § 51; 16, 34, 62, § 146: sensim circumactis curvatisque litoribus, Plin. Ep. 6, 16, 12.

Origins

Ancient Greek κίρκος (kírkos)bor. Latin circus Latin circum Latin circum- Latin agō Latin circumagō From circum- (“circum-”) + agō (“to do, make”).

Quick answers

What does circumagō mean in Latin?
circumagō, a verb, means “to drive or turn in a circle; to turn round; to turn a wheel”.
What are the principal parts of circumagō?
circumagō, circumagere, circumēgī, circumāctum (third conjugation).
How do you pronounce circumagō?
In classical Latin, [kɪrˈkʊ.ma.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃirˈkuː.ma.ɡo].