LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

circulātiō

circulātiō f (genitive circulātiōnis)
Classical[kɪr.kʊˈɫaː.ti.oː]Ecclesiastical[t͡ʃir.kuˈlat.t͡si.o]

Meaning

  1. revolution (circular course), circulation

Declension

declension
formsingularplural
nominativecirculātiōcirculātiōnēs
genitivecirculātiōniscirculātiōnum
dativecirculātiōnīcirculātiōnibus
accusativecirculātiōnemcirculātiōnēs
ablativecirculātiōnecirculātiōnibus
vocativecirculātiōcirculātiōnēs

circŭlātĭo, ōnis, f. id.,
I. a circular course, revolution: Mercurii, Vitr. 9, 1, 8.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin circulātiō From circulor + -tiō.

Elsewhere
  • Catalancirculació
  • Frenchcirculation
  • Italiancircolazione
  • Occitancirculacion
  • Portuguesecirculação
  • Romaniancirculație
  • Spanishcirculación
  • Englishcirculation
  • GermanZirkulation
  • Galiciancirculación
Norwegian
  • Norwegian Bokmålsirkulasjon
  • Norwegian Nynorsksirkulasjon
Serbo-Croatian
  • Cyrillic scriptциркула́ција
  • Latin scriptcirkulácija

Quick answers

What does circulātiō mean in Latin?
circulātiō, a noun, means “revolution (circular course), circulation”.
What is the genitive of circulātiō?
The genitive singular is circulātiōnis. circulātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce circulātiō?
In classical Latin, [kɪr.kʊˈɫaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [t͡ʃir.kuˈlat.t͡si.o].