adjectivefirst/second-declension adjective
cervīcātus
cervīcātus (feminine cervīcāta, neuter cervīcātum)
Classical[kɛr.wiːˈkaː.tʊs]Ecclesiastical[t͡ʃer.viˈkaː.tus]
Meaning
- adjectivestiffnecked, obstinate, stubborn
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cervīcātus | cervīcāta | cervīcātum |
| genitive | cervīcātī | cervīcātae | cervīcātī |
| dative | cervīcātō | cervīcātae | cervīcātō |
| accusative | cervīcātum | cervīcātam | cervīcātum |
| ablative | cervīcātō | cervīcātā | cervīcātō |
| vocative | cervīcāte | cervīcāta | cervīcātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | cervīcātī | cervīcātae | cervīcāta |
| genitive | cervīcātōrum | cervīcātārum | cervīcātōrum |
| dative | cervīcātīs | cervīcātīs | cervīcātīs |
| accusative | cervīcātōs | cervīcātās | cervīcāta |
| ablative | cervīcātīs | cervīcātīs | cervīcātīs |
| vocative | cervīcātī | cervīcātae | cervīcāta |
cervīcātus, a, um, adj. id.,
I. stiffnecked, obstinate, Vulg. Ecclus. 16, 11.
Origins
From cervix.