verbfirst conjugation
certificō
certificō (present infinitive certificāre, perfect active certificāvī, supine certificātum)
Classical[kɛrˈtɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[t͡ʃerˈtiː.fi.ko]
Meaning
- EcclesiasticalLatinMedieval Latintransitiveto certify
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | certificō | certificābam | certificābō | certificāvī | certificāveram | certificāverō |
| 2nd sg. | certificās | certificābās | certificābis | certificāvistī | certificāverās | certificāveris |
| 3rd sg. | certificat | certificābat | certificābit | certificāvit | certificāverat | certificāverit |
| 1st pl. | certificāmus | certificābāmus | certificābimus | certificāvimus | certificāverāmus | certificāverimus |
| 2nd pl. | certificātis | certificābātis | certificābitis | certificāvistis | certificāverātis | certificāveritis |
| 3rd pl. | certificant | certificābant | certificābunt | certificāvērunt certificāvēre | certificāverant | certificāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | certificem | certificārem | certificāverim | certificāvissem |
| 2nd sg. | certificēs | certificārēs | certificāverīs | certificāvissēs |
| 3rd sg. | certificet | certificāret | certificāverit | certificāvisset |
| 1st pl. | certificēmus | certificārēmus | certificāverīmus | certificāvissēmus |
| 2nd pl. | certificētis | certificārētis | certificāverītis | certificāvissētis |
| 3rd pl. | certificent | certificārent | certificāverint | certificāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | certificor | certificābar | certificābor |
| 2nd sg. | certificāris certificāre | certificābāris certificābāre | certificāberis certificābere |
| 3rd sg. | certificātur | certificābātur | certificābitur |
| 1st pl. | certificāmur | certificābāmur | certificābimur |
| 2nd pl. | certificāminī | certificābāminī | certificābiminī |
| 3rd pl. | certificantur | certificābantur | certificābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | certificer | certificārer |
| 2nd sg. | certificēris certificēre | certificārēris certificārēre |
| 3rd sg. | certificētur | certificārētur |
| 1st pl. | certificēmur | certificārēmur |
| 2nd pl. | certificēminī | certificārēminī |
| 3rd pl. | certificentur | certificārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | certificā | certificāre |
| pres. 2nd pl. | certificāte | certificāminī |
| fut. 2nd sg. | certificātō | certificātor |
| fut. 3rd sg. | certificātō | certificātor |
| fut. 2nd pl. | certificātōte | — |
| fut. 3rd pl. | certificantō | certificantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | certificāre | certificārī |
| perfect infinitive | certificāvisse | certificātum esse |
| future infinitive | certificātūrum esse | certificātum īrī |
| present participle | certificāns | — |
| perfect participle | — | certificātus certificāta, certificātā, certificātae, certificātam, certificātārum, certificātās, certificātī, certificātōrum, certificātōs |
| future participle | certificātūrus certificātūra, certificātūrā, certificātūrae, certificātūram, certificātūrārum, certificātūrās, certificātūre, certificātūrī, certificātūrīs, certificātūrō, certificātūrōrum, certificātūrōs, certificātūrum | certificandus |
gerundcertificandī, certificandō, certificandumsupinecertificātum, certificātū
Origins
From certus + -ficō.
Descendants
- Catalancertificar
- Italiancertificàre
- Portuguesecertificar
- Spanishcertificar
- Old Frenchcertifier