noun · femininethird declension
cautiō
cautiō f (genitive cautiōnis)
Classical[ˈkau̯.ti.oː]Ecclesiastical[ˈkau̯t.t͡si.o]
Meaning
- precaution, caution
- stipulation, proviso, exception
Latīnē defined in Latin in our graded readers
cūra nē fallāmurcautiō -ōnis (f) — in IVLIANVS II: Imperium, ch. 13
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | cautiō | cautiōnēs |
| genitive | cautiōnis | cautiōnum |
| dative | cautiōnī | cautiōnibus |
| accusative | cautiōnem | cautiōnēs |
| ablative | cautiōne | cautiōnibus |
| vocative | cautiō | cautiōnēs |
cautĭo (old uncontr. form cauĭtĭo, acc. to Paul. ex Fest. p. 61 Müll.), ōnis, f. caveo,
I. a guarding or taking care of one's self, wariness, precaution, caution, heedfulness, circumspection, εὐλάβεια (besides the comic poets, mostly in Cic.).
I. In gen.: a malis natură declinamus: quae declinatio, si cum ratione fiet, cautio appelletur;
quae autem sine ratione, nominetur metus, Cic. Tusc. 4, 6, 13: cautio et timiditas, id. de Or. 2, 74, 300: omnium horum vitiorum atque incommodorum una cautio est atque una provisio, ut ne, id. Lael. 21, 78: cautio ac diligentia, id. Font. 1, 2; id. Att. 1, 19, 8; initium suspitionis et cautionis et diligentiae, id. Fam. 9, 24, 1.—b. (Mihi) cautio est = cavendum est, caution is necessary (a colloquial phrase), Plaut. Bacch. 4, 2, 15; id. Poen. 1, 3, 36; id. Ps. 1, 2, 38; Ter. And. 2, 3, 26; id. Ad. 3, 3, 67:
mea cautio est, I must see to it, Cic. Att. 5, 4, 4 (al. captio).—c. Res cautionem habet.
(a). The matter requires caution:
habet multas cautiones, Cic. Off. 1, 14, 42.—(b). The matter admits of caution, Cic. Fam. 11, 21, 3.—
II. T. t., in law, that by which one places himself or another in safety, an obligation, security, bond, warranty, Uail (written or oral): quoniam vestrae cautiones infirmae sunt, Graeculam tibi misi cautionem chirographi mei, Cic. Fam. 7, 18, 1; v. such a written bond in Dig. 12, 1, 40:
prolatis cautionibus, Sen. Ben. 3, 7, 7: cavere, Dig. 46, 8, 6: offerre, ib. 40, 4, 50: interponere, ib. 44, 1, 11: cautionem praebere alicui indemnitatis, ib. 3, 5, 30 et saep.—With acc. and inf., Suet. Aug. 98.—Of an oral warranty, pledge, Cic. Sest. 7, 15.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
cautiō ōnis, f
1 CAV-, wariness, precaution, caution, heedfulness, circumspection: horum vitiorum una cautio est, ut ne, etc.: tua cautio nostra cautio est, i. e. your safety: ne resciscat cautiost, i. e. one must take care, T.: ei mihi ne corrumpantur cautiost, I must take care, T.: habet multas cautiones, i. e. (the subject) has many difficulties: quae cautionem non habebant, could not be guarded against.—In law, security, bond, warranty, bail: chirographi, in writing: hunc omni cautione devinxerat, pledge.
Origins
- Proto-Indo-European*(s)kewh₁-
- Proto-Indo-European*(s)kowh₁éyeti
- Proto-Italic*kaweō
- Latincautiō
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin cautiō From caveō + -tiō.
Descendants
- Catalancaució
- Englishcautionfrom Old French caution
- Frenchcautionfrom Old French caution
- GermanKaution
- Italiancauzione
- Portuguesecaução
- Romaniancauțiune
- Spanishcaución
- Gothic𐌺𐌰𐍅𐍄𐍃𐌾𐍉