LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

causārius

causārius (feminine causāria, neuter causārium, adverb causārĭē)
Classical[kau̯ˈsaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kau̯ˈsaː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveunwell, ill, diseased
  2. adjectivedischarged on account of ill health

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecausāriuscausāriacausārium
genitivecausāriīcausāriaecausāriī
dativecausāriōcausāriaecausāriō
accusativecausāriumcausāriamcausārium
ablativecausāriōcausāriācausāriō
vocativecausāriecausāriacausārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecausāriīcausāriaecausāria
genitivecausāriōrumcausāriārumcausāriōrum
dativecausāriīscausāriīscausāriīs
accusativecausāriōscausāriāscausāria
ablativecausāriīscausāriīscausāriīs
vocativecausāriīcausāriaecausāria

causārĭus, a, um, adj. causa, II. D..
I. In medic. lang., sick, diseased, ill (not ante-Aug.): corpus, Sen. Q. N. 1 praef. § 4: partes, quibus adhibenda curatio est, id. Ep. 68, 7: dens, Marc. Emp. 12: dentes, Plin. 23, 3, 37, § 75.—Subst.: causarii vel latere vel faucibus, sick, Plin. 25, 5, 25, § 61: oculorum, Marc. Emp. 8.—
II. In milit. lang., discharged on account of ill health, invalid, Liv. 6, 6, 14.—Hence, missio, a discharge from military service on account of sickness, a liberation from service, Dig. 3, 2, 2; 29, 1, 26; 49, 16, 13; App. M. 4, p. 144, 16.— * Adv.: causārĭē, on account of sickness: qui causarie missus est, Dig. 49, 16, 13, § 2.

Origins

  1. Proto-Italic*kaussā
  2. Old Latincaussa
  3. Latincausārius

Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin causārius From causa (“cause, reason”) + -ārius.

Quick answers

What does causārius mean in Latin?
causārius, a adjective, means “unwell, ill, diseased; discharged on account of ill health”.
How do you pronounce causārius?
In classical Latin, [kau̯ˈsaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kau̯ˈsaː.ri.us].
Where does causārius come from?
Proto-Italic *kaussā → Old Latin caussa → Latin causārius.