adjectivethird-declension two-termination adjective
causālis
causālis (neuter causāle)
Classical[kau̯ˈsaː.lɪs]Ecclesiastical[kau̯ˈsaː.lis]
Meaning
- Late Latintwo terminationcausal
- Late Latintwo terminationcausal
Gothi tres habent conjunctiones causales, than Luc. I. 66. unte Matth. IX. 24. & uhthan Marc. XVI. 8. Anglosaxones & Franci nullas.
1737, Glossarium germanicum, continens origines & antiquitates totius linguae germanicae, et omnium pene vocabulorum, vigentium et desitorum. Opus … Johannis Georgii Wachteri, page 257:
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | causālis | causālis | causāle |
| genitive | causālis | causālis | causālis |
| dative | causālī | causālī | causālī |
| accusative | causālem | causālem | causāle |
| ablative | causālī | causālī | causālī |
| vocative | causālis | causālis | causāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | causālēs | causālēs | causālia |
| genitive | causālium | causālium | causālium |
| dative | causālibus | causālibus | causālibus |
| accusative | causālīs causālēs | causālīs causālēs | causālia |
| ablative | causālibus | causālibus | causālibus |
| vocative | causālēs | causālēs | causālia |
causālis, e, adj. causa (rare and only late Lat.).
I. Of or pertaining to a cause, causal:
ratio, Aug. Gen. 7, 23.—Subst.: Causālĭa, a work on the causes of things, Arn. 5, p. 163.—II. In gram.: conjunctiones. which annex a reason for what precedes (e. g. nam, enim, itaque, etc.), Charis. p. 199 P.; Diom. p. 410 ib.; Prisc. p. 16, p. 1027 ib. —Adv.: causālĭter, causally, Aug. l. l. 5 fin.; 6, 5.
Origins
- Proto-Italic*kaussā
- Old Latincaussa
- Latincausālis
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin causālis From causa + -ālis.
Descendants
- Catalancausal
- Englishcausal
- Frenchcausal
- Germankausal
- Italiancausale
- Portuguesecausal
- Romaniancauzal
- Spanishcausal
- Dutchcausaal
- Norwegian Bokmålkausal