noun · neutersecond declension
castra
castra n pl (genitive castrōrum)
Classical[ˈkas.tra]Ecclesiastical[ˈkas.tra]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- neuterpluralan encampment, military camp
63 BCE, Cicero, In Catilinam orationes 1.5
- broadlyneuterpluralmilitary service
- neuterplurala philosophical sect
62 BCE – 43 BCE, Cicero, Epistulae ad familiares 9.20
Latīnē defined in Latin in our graded readers
locus mūnītus ubi exercitus habitat et dormit.castra -ōrum n pl — in Mille Verba, Bellum et Arma
sēdēs mīlitumcastra -ōrum (n) — in IVLIANVS I: Gallia, ch. 3
camp
castra -ōrum — in Viri Romae Facillimi, ch. 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 15, 16, 17, 25
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | castra |
| genitive | — | castrōrum |
| dative | — | castrīs |
| accusative | — | castra |
| ablative | — | castrīs |
| vocative | — | castra |
castra, ōrum and ae, v. castrum.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
castra see castrum.
castra ōrum, n
a military camp, encampment (regularly a square surrounded by a trench, and a wall with four gates): stativa, permanent: hiberna, L.: navalia, an encampment to protect a landing, Cs.: nautica, N.: bina: quinis castris oppidum circumdedit, Cs.: locum castris antecapere, S.: capere locum castris, L.: castra metari, Cs.: locare, S.: communire, Cs.: movere, to decamp, Cs.: castra castris conferre, L.: castra castris convertere, Cs.: castris se tenere, Cs.: ex castris abire, S.—Meton., a day's march (since a camp was pitched each evening): secundis castris pervenit, L.: alteris castris, L.: quintis castris, Cs.—Military service: castris uti, non palaestrā, N.: in castris usum habere, Cs.— Fig., a resting-place, abode (poet.): cerea, beehives, V. — A camp, army (of contending parties or sects): Hos castris adhibe socios, secure as allies, V.: Epicuri: nil cupientium, the party, H.
Origins
Plural of castrum (“fort, castle”)
Descendants
- Old Englishċeaster