verbfirst conjugation
cassō
cassō (present infinitive cassāre, perfect active cassāvī, supine cassātum)
Classical[ˈkas.soː]Ecclesiastical[ˈkas.so]
Meaning
- to nought, to annul, to nullify, to cassate
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cassō | cassābam | cassābō | cassāvī | cassāveram | cassāverō |
| 2nd sg. | cassās | cassābās | cassābis | cassāvistī | cassāverās | cassāveris |
| 3rd sg. | cassat | cassābat | cassābit | cassāvit | cassāverat | cassāverit |
| 1st pl. | cassāmus | cassābāmus | cassābimus | cassāvimus | cassāverāmus | cassāverimus |
| 2nd pl. | cassātis | cassābātis | cassābitis | cassāvistis | cassāverātis | cassāveritis |
| 3rd pl. | cassant | cassābant | cassābunt | cassāvērunt cassāvēre | cassāverant | cassāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | cassem | cassārem | cassāverim | cassāvissem |
| 2nd sg. | cassēs | cassārēs | cassāverīs | cassāvissēs |
| 3rd sg. | casset | cassāret | cassāverit | cassāvisset |
| 1st pl. | cassēmus | cassārēmus | cassāverīmus | cassāvissēmus |
| 2nd pl. | cassētis | cassārētis | cassāverītis | cassāvissētis |
| 3rd pl. | cassent | cassārent | cassāverint | cassāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | cassor | cassābar | cassābor |
| 2nd sg. | cassāris cassāre | cassābāris cassābāre | cassāberis cassābere |
| 3rd sg. | cassātur | cassābātur | cassābitur |
| 1st pl. | cassāmur | cassābāmur | cassābimur |
| 2nd pl. | cassāminī | cassābāminī | cassābiminī |
| 3rd pl. | cassantur | cassābantur | cassābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | casser | cassārer |
| 2nd sg. | cassēris cassēre | cassārēris cassārēre |
| 3rd sg. | cassētur | cassārētur |
| 1st pl. | cassēmur | cassārēmur |
| 2nd pl. | cassēminī | cassārēminī |
| 3rd pl. | cassentur | cassārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | cassā | cassāre |
| pres. 2nd pl. | cassāte | cassāminī |
| fut. 2nd sg. | cassātō | cassātor |
| fut. 3rd sg. | cassātō | cassātor |
| fut. 2nd pl. | cassātōte | — |
| fut. 3rd pl. | cassantō | cassantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | cassāre | cassārī |
| perfect infinitive | cassāvisse | cassātum esse |
| future infinitive | cassātūrum esse | cassātum īrī |
| present participle | cassāns | — |
| perfect participle | — | cassātus |
| future participle | cassātūrus | cassandus |
gerundcassandī, cassandō, cassandumsupinecassātum, cassātū
casso, āvi, ātum, 1, v. a. cassus (late Lat.).
I. In gen., to bring to naught, destroy, trop., Sid. Ep. 1 fin.—
II. In the Lat. of the jurists, to annul, make null or void, = abrogo, Cod. Th. 11, 1, 3 al.
casso (caso), avi, atum, 1, v. n., rare collat. form of quasso (only in Plautus),
I. to shake, waver:
ubi bacchabatur aula, cassabant cadi, Plaut. Mil. 3, 2, 41; cf. v. 37: capitibus cassantibus, id. Bacch. 2, 3, 71; cf. quasso, II.Origins
- Proto-Indo-European*ḱes-der.?
- Proto-Italic*kazēō
- Latincassō
Latin cassus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin cassō From cassus + -ō.
Descendants
- Englishcassate
- Germankassieren
- Italiancassare
- Portuguesecassar
- Old Frenchquasser
- Old Frenchcasser