noun · masculinesecond declension
carpus1
carpus m (genitive carpī)
Classical[ˈkar.pʊs]Ecclesiastical[ˈkar.pus]
Meaning
- New Latinmasculinecarpus, wrist
[…]sic ut circa carpum appareant quatuor distincti tendines, qui per omnia quatuor digitorum internodia quadantenus extenduntur.
1706, Philip Verheyen, Corporis humani anatomia, Tractatus VI Caput XIII, page 270:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | carpus | carpī |
| genitive | carpī | carpōrum |
| dative | carpō | carpīs |
| accusative | carpum | carpōs |
| ablative | carpō | carpīs |
| vocative | carpe | carpī |
Carpus, i, m. carpo,
I. the name of a carver:
qui obsonium carpit Carpus vocatur. Itaque quotiescunque dicit Carpe, eodem verbo et vocat et imperat, Petr. 36 fin.; 40.Origins
- Proto-Indo-European*kerp-
- Proto-Indo-European*kerpōs?
- Proto-Hellenic*kərpós
- Latincarpus
Ancient Greek καρπός (karpós)bor. Latin carpus Borrowed from Ancient Greek καρπός (karpós).
Descendants
- Catalancarp
- Englishcarpus
- Englishcarpo-
- Frenchcarpe
- Romaniancarpfrom French carpe
- Romaniancarpo-from French carpe
- Frenchcarpo-
- Italiancarpo
- Italiancarpo-
- Portuguesecarpo