adjectivethird-declension two-termination adjective
carnālis
carnālis (neuter carnāle)
Classical[karˈnaː.lɪs]Ecclesiastical[karˈnaː.lis]
Meaning
- two terminationfleshly
- two terminationcarnal
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | carnālis | carnālis | carnāle |
| genitive | carnālis | carnālis | carnālis |
| dative | carnālī | carnālī | carnālī |
| accusative | carnālem | carnālem | carnāle |
| ablative | carnālī | carnālī | carnālī |
| vocative | carnālis | carnālis | carnāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | carnālēs | carnālēs | carnālia |
| genitive | carnālium | carnālium | carnālium |
| dative | carnālibus | carnālibus | carnālibus |
| accusative | carnālīs carnālēs | carnālīs carnālēs | carnālia |
| ablative | carnālibus | carnālibus | carnālibus |
| vocative | carnālēs | carnālēs | carnālia |
carnālis, e, adj. 2. caro,
I. fleshly, carnal (opp. to spiritalis;
eccl. Lat.): delicta, Tert. Poen. 3: oculi, Min. Fel. Oct. 32: stirps, Prud. Apoth. 1051.—Subst.: carnālĭa, um, n., carnal things (opp. spiritalia), Lact. 4, 17, 21.—Adv.: carnālĭter, carnally, Tert. Bapt. 7 fin.; Hier. Ep. 54, n. 9; Prud. Apoth. 436. Origins
- Proto-Indo-European*(s)ker(H)-
- Proto-Indo-European*(s)kér(H)ō
- Proto-Italic*karō
- Latincarnālis
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin carnālis From carō, carnis (“flesh”) + -ālis.
Southern Gallo-Romance
- Catalancarnal
- Occitancarnal
Ibero-Romance
- Portuguesecarnalfrom Old Galician-Portuguese carnal
- Spanishcarnal
- Galiciancarnalfrom Old Galician-Portuguese carnal
Borrowings
- Englishcarnal
- Romaniancarnal
Insular Romance
- Sardiniancarrale
Italo-Dalmatian
- Italiancarnale
- Dalmatiancarnual
- Siciliancarnali
Rhaeto-Romance
- Friuliancarnâl
Gallo-Italic
- Piedmontesecarnal
Northern Gallo-Romance
- Old Frenchcharnel