adjectivefirst/second-declension adjective
carcerārius1
carcerārius (feminine carcerāria, neuter carcerārium)
Classical[kar.kɛˈraː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kar.t͡ʃeˈraː.ri.us]
Meaning
- adjectiverelationalof or belonging to a prison or its administration, carceral
c. 200 BCE – 190 BCE, Plautus, Captivi 1.2.20
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | carcerārius | carcerāria | carcerārium |
| genitive | carcerāriī | carcerāriae | carcerāriī |
| dative | carcerāriō | carcerāriae | carcerāriō |
| accusative | carcerārium | carcerāriam | carcerārium |
| ablative | carcerāriō | carcerāriā | carcerāriō |
| vocative | carcerārī | carcerāria | carcerārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | carcerāriī | carcerāriae | carcerāria |
| genitive | carcerāriōrum | carcerāriārum | carcerāriōrum |
| dative | carcerāriīs | carcerāriīs | carcerāriīs |
| accusative | carcerāriōs | carcerāriās | carcerāria |
| ablative | carcerāriīs | carcerāriīs | carcerāriīs |
| vocative | carcerāriī | carcerāriae | carcerāria |
carcĕrārĭus, a, um, adj. id.,
I. of or belonging to a prison:
quaestus, of keeping a prison, Plaut. Capt. 1, 2, 20.—Hence, subst.: carcĕrārĭus, ii, m., a prisonkeeper, jailer, Inscr. Grut. 80, 5; Don. ad Ter. Phorm. 2, 3, 26; cf. carcer, I. C. b.Origins
From carcer (“prision, jail”) + -ārius.
Descendants
- Catalancarcerari
- Italiancarcerario
- Spanishcarcelario