noun · masculinefourth declension
captus1
captus m (genitive captūs)
Classical[ˈkap.tʊs]Ecclesiastical[ˈkap.tus]
Meaning
- masculinea taking, seizing
- masculinethe power to comprehend, capacity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | captus | captūs |
| genitive | captūs | captuum |
| dative | captuī | captibus |
| accusative | captum | captūs |
| ablative | captū | captibus |
| vocative | captus | captūs |
captus, ūs, m. capio.
I. A taking, seizing; that which is taken or grasped (so post-Aug. and rare):
flos (ederae) trium digitorum captu, i. e. as much as one can grasp with three fingers, a pinch, Plin. 24, 10, 47, § 79: piscium vel avium vel missilium, a draught, Dig. 18, 1, 8, § 1: bonorum, Val. Max. 3, 3, ext. 7.—II. (Acc. to capio, II. B. 4.) Power of comprehension, capacity, notion (this is the usu. class. signif. in the phrase ut est captus alicujus, according to one's capacity or notion):
hic Geta, ut captus est servorum, non malus Neque iners, Ter. Ad. 3, 4, 34 (ut se habet condicio servorum, Don.); so Afran. ap. Don. ib.: civitas ampla atque florens, ut est captus Germanorum, according to German notions (ὥς γε κατὰ Γερμανούς, Metaphr.), Caes. B. G. 4, 3: Graeci homines non satis animosi, prudentes, ut est captus hominum, satis, for this people's capacity, Cic. Tusc. 2, 27, 65.—With pro or supra (post-class.): pro captu, Gell. 1, 9, 3; App. Mag. p. 277; Cod. Th. 6, 4, 21, § 5: SVPRA CAPTVM, Inscr. Grut. 1120, 7. —B. Of physical power (very rare): iracundissimae ac pro corporis captu pugnacissimae sunt apes, in proportion to or in view of their bodily size, Sen. Clem. 1, 19, 2.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
captus ī, m
P. of capio, a prisoner, captive: inludere capto, V.: ex captorum numero, L.: palam captis gravis, H.
captus ūs, m
capio, comprehension, capacity, esp. with ut est: ut captus est servorum, non malus, i. e. for a slave, T.: civitas ampla atque florens, ut est captus Germanorum, by the German standard, Cs.: prudentes, ut est captus hominum.
Origins
- Proto-Indo-European*kap-
- Proto-Indo-European*kapyéti
- Proto-Italic*kapjō
- Archaic Latinkapiō
- Latincaptus
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin captus From capiō + -tus (forming action nouns).
In English words that came into English from captus
- chase*captiāre
- captivecaptīvus
- captivitycaptīvitās
- captivatecaptīvātus