adjectivethird-declension one-termination adjective
capāx
capāx (genitive capācis, comparative capācior, superlative capācissimus)
Classical[ˈka.paːks]Ecclesiastical[ˈkaː.paks]
Meaning
- one terminationThat can contain or hold much; wide, large, spacious, capacious, roomy.
- one terminationSusceptible, capable of, able, apt, fit for.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | capāx | capāx | capāx |
| genitive | capācis | capācis | capācis |
| dative | capācī | capācī | capācī |
| accusative | capācem | capācem | capāx |
| ablative | capācī capāce | capācī capāce | capācī capāce |
| vocative | capāx | capāx | capāx |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | capācēs | capācēs | capācia |
| genitive | capācium | capācium | capācium |
| dative | capācibus | capācibus | capācibus |
| accusative | capācīs capācēs | capācīs capācēs | capācia |
| ablative | capācibus | capācibus | capācibus |
| vocative | capācēs | capācēs | capācia |
căpax, ācis, adj. capio,
I. that can contain or hold much, wide, large, spacious, roomy, capacious (in poets and in post-Aug. prose freq.; in Cic. perh. only once, and then trop; v. infra).
I. Lit.: mundus, * Lucr. 6, 123:
conchae, Hor. C. 2, 7, 22: urna, id. ib. 3, 1, 16; Ov. M. 3, 172: capaciores scyphos, Hor. Epod. 9, 33: pharetram, Ov. M. 9, 231: putei, id. ib. 7, 568: urbs, id. ib. 4, 439: ripae, id. Am. 3, 6, 19: uterus, Plin. 10, 33, 49, § 93: portus, id. 4, 7, 12, § 26: spatiosa et capax domus, Plin. Ep. 7, 27, 5: villa usibus capax, id. ib. 2, 17, 4: forma capacissima, Quint. 1, 10, 40: moles, Tac. A. 2, 21.—With gen.: circus capax populi, Ov. A. A. 1, 136: cibi vinique capacissimus, Liv. 9, 16, 13: flumen onerariarum navium capax, Plin. 6, 23, 26, § 99; 12, 1, 5, § 11: magnae sedis insula haud capax est, Curt. 4, 8, 2.—II. Trop.
A. Capacious, susceptible, capable of, good, able, apt, fit for: Demosthenes non semper implet aures meas: ita sunt avidae et capaces, etc., * Cic. Or. 29, 104:
ingenium, great, Ov. M. 8, 533: animi ad praecepta, id. ib. 8, 243: animo majora capaci, id. ib. 15, 5: capax est animus noster, Sen. Ep. 92, 30.—With gen.: animal mentis capacius altae (i.e. homo), Ov. M. 1, 76: imperii, Tac. H. 1, 49; cf. id. A. 1, 13: aetas honorum nondum capax, id. H. 4, 42: molis tantae mens, id. A. 1,11: secreti, that can keep or conceal, Plin. Ep. 1, 12, 7: capacia bonae spei pectora, Curt. 8, 13, 11: magnorum operum, id. 6, 5, 29: ingenium omnium bonarum artium capacissimum, Sen. Contr. 2, praef. § 4: cujusque clari operis capacia ingenia, Vell. 1, 16, 2: bonum et capax recta discendi ingenium, id. 2, 29, 5: laboris ac fidei, id. 2, 127, 3: ingenia fecunda et totius naturae capacissima, Plin. 2, 78, 80, § 190: doli, fit, suitable for, Dig. 43, 4, 1.—B. In the Lat. of the jurists (cf. capio, II. F.), that has a right to an inheritance, Dig. 34, 3, 29.—Adv.: căpācĭter, Aug. Trin. 11, 2.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
capāx ācis, adj. with comp. and sup.
CAP-, containing much, wide, large, spacious, roomy, capacious: conchae, H.: capaciores scyphos, H.: pharetra, O.: urbs, O.: circus capax populi, O.: animal mentis capacius, O.: cibi vinique capacissimus, L. —Fig., susceptible, capable of, good, able, apt, fit for: avidae et capaces (aures): ingenium, great, O.: animi ad praecepta, O.: imperii, Ta.
Origins
Derived from capiō (“to hold, contain, am large enough for”) + -āx (“inclined to”).
Descendants
- Catalancapaç
- Englishcapacious
- Frenchcapace
- Italiancapace
- Portuguesecapaz
- Portuguesecapacho
- Spanishcapaz
- Spanishcapazo
- Spanishcapacho
- Galiciancapaz