adjectivethird-declension two-termination adjective
capābilis
capābilis (neuter capābile)
Meaning
- Late Latintwo terminationcomprehensible
- Late Latintwo terminationintelligent
- Late LatinMedieval Latintwo terminationcapable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | capābilis | capābilis | capābile |
| genitive | capābilis | capābilis | capābilis |
| dative | capābilī | capābilī | capābilī |
| accusative | capābilem | capābilem | capābile |
| ablative | capābilī | capābilī | capābilī |
| vocative | capābilis | capābilis | capābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | capābilēs | capābilēs | capābilia |
| genitive | capābilium | capābilium | capābilium |
| dative | capābilibus | capābilibus | capābilibus |
| accusative | capābilīs capābilēs | capābilīs capābilēs | capābilia |
| ablative | capābilibus | capābilibus | capābilibus |
| vocative | capābilēs | capābilēs | capābilia |
căpābĭlis, e, adj. capio, = capax (late Lat.):
I.
infirmitatis capabilis (Dei virtus), Cassiod. Hist. Eccl. 1, 14: malitiae capabilis, id. ib. 1, 14.—II. Pass., comprehensible, Aug. contr. Maxim. 2, 9.
Origins
- Proto-Indo-European*kap-
- Proto-Indo-European*kapyéti
- Proto-Italic*kapjō
- Archaic Latinkapiō
- Latincapābilis
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin -ābilis Latin capābilis From capiō (“to hold, to contain, to take, to understand”) + -ābilis (“-able”).
Descendants
- Englishcapable
- Frenchcapable
- Romaniancapabilfrom French capable
- Louisiana Creolecapabefrom French capable
- Haitian Creolekapabfrom French capable
- Mauritian Creolekapavfrom French capable
- Normancapabl'ye