adjectivethird-declension two-termination adjective
canifōrmis
canifōrmis (neuter canifōrme)
Classical[ka.nɪˈfoːr.mɪs]Ecclesiastical[ka.niˈfɔr.mis]
Meaning
- two terminationhaving the form of a dog, dog-shaped
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | canifōrmis | canifōrmis | canifōrme |
| genitive | canifōrmis | canifōrmis | canifōrmis |
| dative | canifōrmī | canifōrmī | canifōrmī |
| accusative | canifōrmem | canifōrmem | canifōrme |
| ablative | canifōrmī | canifōrmī | canifōrmī |
| vocative | canifōrmis | canifōrmis | canifōrme |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | canifōrmēs | canifōrmēs | canifōrmia |
| genitive | canifōrmium | canifōrmium | canifōrmium |
| dative | canifōrmibus | canifōrmibus | canifōrmibus |
| accusative | canifōrmīs canifōrmēs | canifōrmīs canifōrmēs | canifōrmia |
| ablative | canifōrmibus | canifōrmibus | canifōrmibus |
| vocative | canifōrmēs | canifōrmēs | canifōrmia |
cănĭformis, e, adj. canis-forma,
I. having the form of a dog, dog-shaped:
Anubis, Prud. Apoth. 263.Origins
Proto-Indo-European *ḱwṓder. Latin canēs Latin canis Latin fōrma Latin -fōrmis Latin canifōrmis From canis (“dog”) + -fōrmis (“having the form of”).
Descendants
- TranslingualCaniformia