LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

canārius

canārius (feminine canāria, neuter canārium)
Classical[kaˈnaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kaˈnaː.ri.us]

Meaning

  1. adjectiveof or pertaining to dogs

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativecanāriuscanāriacanārium
genitivecanāriīcanāriaecanāriī
dativecanāriōcanāriaecanāriō
accusativecanāriumcanāriamcanārium
ablativecanāriōcanāriācanāriō
vocativecanāriecanāriacanārium
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativecanāriīcanāriaecanāria
genitivecanāriōrumcanāriārumcanāriōrum
dativecanāriīscanāriīscanāriīs
accusativecanāriōscanāriāscanāria
ablativecanāriīscanāriīscanāriīs
vocativecanāriīcanāriaecanāria

cănārĭus, a, um, adj. canis,
I. of or pertaining to dogs, dog-: augurium, i. e. in which dogs were offered, Auct. ap. Plin. 18, 3, 3, § 14; Fest. s. v. rutilae, p. 285 Müll. (cf. Ov. F. 4, 936; Col. 10, 342 sq.; Paul. ex Fest. s. v. catularia, p. 45 Müll.): herba, a kind of grass; acc. to Sprengel, fingerformed panic: Panicum dactylon, Linn.: lappa, Plin. 24, 19, 116, § 176.—
II. Transf.
A. As adj. prop.: Cănārĭa insula, one of the Insulae Fortunatae in the Atlantic Ocean, so called from its large dogs, Plin. 6, 32, 37, § 205; Sol. 56, 17.—Plur.: Canariae insulae, the Canary islands, Arn. 6, 5.—
B. As nom. prop.: Cănārii, ōrum, m., a voracious people of Mauritania, Plin. 5, 1, 1, § 15.

Origins

Proto-Indo-European *ḱwṓder. Latin canēs Latin canis Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin canārius From canis (“dog”) + -ārius (adjective-forming suffix).

Ibero-Romance
  • Portuguesecãiro
  • Portuguesecairo
  • Portuguesequeiro
  • Galiciancairo
  • Galicianqueiro
Italo-Romance
  • Italiancanaio
  • Italiancanaro

Quick answers

What does canārius mean in Latin?
canārius, a adjective, means “of or pertaining to dogs”.
How do you pronounce canārius?
In classical Latin, [kaˈnaː.ri.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [kaˈnaː.ri.us].