adjectivefirst/second-declension adjective
canārius
canārius (feminine canāria, neuter canārium)
Classical[kaˈnaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kaˈnaː.ri.us]
Meaning
- adjectiveof or pertaining to dogs
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | canārius | canāria | canārium |
| genitive | canāriī | canāriae | canāriī |
| dative | canāriō | canāriae | canāriō |
| accusative | canārium | canāriam | canārium |
| ablative | canāriō | canāriā | canāriō |
| vocative | canārie | canāria | canārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | canāriī | canāriae | canāria |
| genitive | canāriōrum | canāriārum | canāriōrum |
| dative | canāriīs | canāriīs | canāriīs |
| accusative | canāriōs | canāriās | canāria |
| ablative | canāriīs | canāriīs | canāriīs |
| vocative | canāriī | canāriae | canāria |
cănārĭus, a, um, adj. canis,
I. of or pertaining to dogs, dog-: augurium, i. e. in which dogs were offered, Auct. ap. Plin. 18, 3, 3, § 14; Fest. s. v. rutilae, p. 285 Müll. (cf. Ov. F. 4, 936; Col. 10, 342 sq.; Paul. ex Fest. s. v. catularia, p. 45 Müll.): herba, a kind of grass; acc. to Sprengel, fingerformed panic:
Panicum dactylon, Linn.: lappa, Plin. 24, 19, 116, § 176.—II. Transf.
A. As adj. prop.: Cănārĭa insula, one of the Insulae Fortunatae in the Atlantic Ocean, so called from its large dogs, Plin. 6, 32, 37, § 205; Sol. 56, 17.—Plur.:
Canariae insulae, the Canary islands, Arn. 6, 5.—B. As nom. prop.: Cănārii, ōrum, m., a voracious people of Mauritania, Plin. 5, 1, 1, § 15.
Origins
Proto-Indo-European *ḱwṓder. Latin canēs Latin canis Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin canārius From canis (“dog”) + -ārius (adjective-forming suffix).
Ibero-Romance
- Portuguesecãiro
- Portuguesecairo
- Portuguesequeiro
- Galiciancairo
- Galicianqueiro
Italo-Romance
- Italiancanaio
- Italiancanaro