adjectivefirst/second-declension adjective
calculātōrius
calculātōrius (feminine calculātōria, neuter calculātōrium)
Classical[kaɫ.kʊ.ɫaːˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[kal.ku.laˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivepertaining to an accountant
- adjectiveused in making (arithmetic) calculations
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | calculātōrius | calculātōria | calculātōrium |
| genitive | calculātōriī | calculātōriae | calculātōriī |
| dative | calculātōriō | calculātōriae | calculātōriō |
| accusative | calculātōrium | calculātōriam | calculātōrium |
| ablative | calculātōriō | calculātōriā | calculātōriō |
| vocative | calculātōrie | calculātōria | calculātōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | calculātōriī | calculātōriae | calculātōria |
| genitive | calculātōriōrum | calculātōriārum | calculātōriōrum |
| dative | calculātōriīs | calculātōriīs | calculātōriīs |
| accusative | calculātōriōs | calculātōriās | calculātōria |
| ablative | calculātōriīs | calculātōriīs | calculātōriīs |
| vocative | calculātōriī | calculātōriae | calculātōria |
calcŭlātōrĭus, a, um, adj. calculator,
I. of or pertaining to an accountant: tabula, Schol. ad Juv. 7, 73.
Origins
From calculō (“to calculate”) + -torius.