LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

brūmālis

brūmālis (neuter brūmāle)
Classical[bruːˈmaː.lɪs]Ecclesiastical[bruˈmaː.lis]

Meaning

  1. relationaltwo terminationwinter solstice
  2. two terminationwintry

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativebrūmālisbrūmālisbrūmāle
genitivebrūmālisbrūmālisbrūmālis
dativebrūmālībrūmālībrūmālī
accusativebrūmālembrūmālembrūmāle
ablativebrūmālībrūmālībrūmālī
vocativebrūmālisbrūmālisbrūmāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativebrūmālēsbrūmālēsbrūmālia
genitivebrūmāliumbrūmāliumbrūmālium
dativebrūmālibusbrūmālibusbrūmālibus
accusativebrūmālīs
brūmālēs
brūmālīs
brūmālēs
brūmālia
ablativebrūmālibusbrūmālibusbrūmālibus
vocativebrūmālēsbrūmālēsbrūmālia

brūmālis, e, adj. bruma.
I. Of or pertaining to the winter solstice, or shortest day: dies, Cic. Div. 2, 14, 33; id. Fat. 3: polus, Varr. L. L. 9, § 24 Müll.: signum, Capricorn, Cic. de Or. 3, 45, 178: flexus, the tropic of Capricorn, Lucr. 5, 615; 5, 639: orbis, Cic. N. D. 3, 14, 37: tempus, id. ib. 2, 44, 112: circulus, Plin. 2, 70, 70, § 177: oriens, Col. 1, 6, 1; Plin. 2, 47, 46, § 119: occasus, id. l. l.: meridies, Col. 9, 5, 1: revocatio, Cic. Univ. 9: hora, the shortest (since it was the twelfth part of the shortest day), Censor. 16: solstitium, Col. 11, 2, 94.—
II. (Acc. to bruma, II.) Wintry, of winter: tempus, Cic. Arat. 61; Ov. Am. 3, 6, 95: brumales hiemis menses (hiemis, perh. gloss; cf. shortly after: etiam brumali mense), Plin. 10, 53, 74, § 146: horae, the short winter hours, Ov. M. 4, 199: frigus, Verg. A. 6, 205; Mart. 13, 16, 1: nix, Ov. P. 4, 5, 4: grando, id. ib. 4, 7, 34: venti, Luc. 5, 407.

Origins

  1. Proto-Indo-European*mreǵʰ-
  2. Latinbrūmālis

Proto-Indo-European *mréǵʰusder. Proto-Italic *breɣʷis Latin brevis Latin brūma Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin brūmālis From brūma + -ālis.

Descendants
  • Englishbrumal
  • Italianbrumale

In English words that came into English from brūmālis

  • brumalbrūmālis

Quick answers

What does brūmālis mean in Latin?
brūmālis, a adjective, means “winter solstice; wintry”.
How do you pronounce brūmālis?
In classical Latin, [bruːˈmaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [bruˈmaː.lis].
Where does brūmālis come from?
Proto-Indo-European *mreǵʰ- → Latin brūmālis.