LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

breviō

breviō (present infinitive breviāre, perfect active breviāvī, supine breviātum)
Classical[ˈbrɛ.wi.oː]Ecclesiastical[ˈbrɛː.vi.o]

Meaning

  1. to shorten, abbreviate, abridge (especially speech or writing)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

breve faciō
breviō -āre — in Epistulae, ch. 3

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.breviōbreviābambreviābōbreviāvībreviāverambreviāverō
breviārō
2nd sg.breviāsbreviābāsbreviābisbreviāvistī
breviāstī
breviāverās
breviārās
breviāveris
3rd sg.breviatbreviābatbreviābitbreviāvitbreviāverat
breviārat
breviāverit
breviārit
1st pl.breviāmusbreviābāmusbreviābimusbreviāvimusbreviāverāmusbreviāverimus
breviārimus
2nd pl.breviātisbreviābātisbreviābitisbreviāvistis
breviāstis
breviāverātis
breviārātis
breviāveritis
breviāritis
3rd pl.breviantbreviābantbreviābuntbreviāvērunt
breviāvēre, breviārunt
breviāverant
breviārant
breviāverint
breviārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.breviembreviārembreviāverim
breviārim
breviāvissem
breviāssem
2nd sg.breviēsbreviārēsbreviāverīsbreviāvissēs
breviāssēs
3rd sg.brevietbreviāretbreviāverit
breviārit
breviāvisset
breviāsset
1st pl.breviēmusbreviārēmusbreviāverīmus
breviārīmus
breviāvissēmus
breviāssēmus
2nd pl.breviētisbreviārētisbreviāverītis
breviārītis
breviāvissētis
breviāssētis
3rd pl.brevientbreviārentbreviāverint
breviārint
breviāvissent
breviāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.breviorbreviābarbreviābor
2nd sg.breviāris
breviāre
breviābāris
breviābāre
breviāberis
breviābere
3rd sg.breviāturbreviābāturbreviābitur
1st pl.breviāmurbreviābāmurbreviābimur
2nd pl.breviāminībreviābāminībreviābiminī
3rd pl.brevianturbreviābanturbreviābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.brevierbreviārer
2nd sg.breviēris
breviēre
breviārēris
breviārēre
3rd sg.breviēturbreviārētur
1st pl.breviēmurbreviārēmur
2nd pl.breviēminībreviārēminī
3rd pl.brevienturbreviārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.breviābreviāre
pres. 2nd pl.breviātebreviāminī
fut. 2nd sg.breviātōbreviātor
fut. 3rd sg.breviātōbreviātor
fut. 2nd pl.breviātōte—
fut. 3rd pl.breviantōbreviantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivebreviārebreviārī
perfect infinitivebreviāvisse
breviāsse
breviātum esse
future infinitivebreviātūrum essebreviātum īrī
present participlebreviāns—
perfect participle—breviātus
breviāta, breviātā, breviātae, breviātam, breviātārum, breviātās, breviātī, breviātōrum, breviātōs
future participlebreviātūrus
breviātūra, breviātūrā, breviātūrae, breviātūram, breviātūrārum, breviātūrās, breviātūre, breviātūrī, breviātūrīs, breviātūrō, breviātūrōrum, breviātūrōs, breviātūrum
breviandus
brevianda, breviandā, breviandae, breviandam, breviandārum, breviandās, breviande, breviandīs, breviandōrum, breviandōs
gerundbreviandī, breviandō, breviandumsupinebreviātum, breviātū

brĕvĭo, āvi, ātum, 1, v. a. brevis,
I. to shorten, abbreviate, abridge, βραχύνω brevio, Gloss. Vet. (post-Aug.; cf. Burm. Anth. Lat. 1, p. 76; most freq. in Quint.); Manil. 3, 461; 6, 431: breviare quaedam, Quint. 1, 9, 2: aliquid callide, id. 5, 13, 41 Spald. N. cr.: prolixa (in scribendo), Lact. Epit. 8, 6; Sev. Sulp. Hist. Sacr. 1, 1: breviatae horae, Paul. Nol. Carm. Nat. S. Fel. 24, 9, 13: umerorum raro decens allevatio atque contractio est. Breviatur enim cervix, Quint. 11, 3, 83: non breviatis augustatisque gradibus ascenditur, Sid. Ep. 2, 2.—
II. Transf.: Syllabam, to pronounce short, Quint. 12, 10, 57.

Origins

  1. Proto-Indo-European*mreǵʰ-
  2. Latinbreviō

Proto-Indo-European *mréǵʰusder. Proto-Italic *breɣʷis Latin brevis Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin breviō From brevis (“short; brief”) + -ō.

In English words that came into English from breviō

  • abbreviationabbreviātiō
  • abbreviateabbreviātus
  • abridgeabbrevio
  • abbreviatorabbreviātor
  • abbreviatureabbreviātūra
  • breviatebreviātum

Quick answers

What does breviō mean in Latin?
breviō, a verb, means “to shorten, abbreviate, abridge (especially speech or writing)”.
What are the principal parts of breviō?
breviō, breviāre, breviāvī, breviātum (first conjugation).
How do you pronounce breviō?
In classical Latin, [ˈbrɛ.wi.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈbrɛː.vi.o].
Where does breviō come from?
Proto-Indo-European *mreǵʰ- → Latin breviō.
Which English words come from breviō?
English words that go back to Latin breviō include breviate, abbreviation, abbreviate, abridge, abbreviator and abbreviature.