noun · neutersecond declension
breviloquium
breviloquium n (genitive breviloquiī or breviloquī)
Classical[brɛ.wɪˈɫɔ.kʷi.ũː]Ecclesiastical[bre.viˈlɔː.kʷi.um]
Meaning
- neuterbrevity of speech, conciseness
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | breviloquium | breviloquia |
| genitive | breviloquiī breviloquī | breviloquiōrum |
| dative | breviloquiō | breviloquiīs |
| accusative | breviloquium | breviloquia |
| ablative | breviloquiō | breviloquiīs |
| vocative | breviloquium | breviloquia |
brĕvĭlŏquĭum, ii, n. brevis-loquor,
I. brevity in speech, Prisc. p. 754 P.; Fulg. Myth. praef. fin.; Serv. ad Verg. A. 1, 561.
Origins
- Proto-Indo-European*mreǵʰ-
- Latinbreviloquium
Proto-Indo-European *mréǵʰusder. Proto-Italic *breɣʷis Latin brevis Latin loquor Latin breviloquium From brevis + loquor.