noun · neutersecond declension
bonum
bonum n (genitive bonī)
Classical[ˈbɔ.nũː]Ecclesiastical[ˈbɔː.num]
Meaning
- neutera moral good
- in pluralneuterpossessions
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | bonum | bona |
| genitive | bonī | bonōrum |
| dative | bonō | bonīs |
| accusative | bonum | bona |
| ablative | bonō | bonīs |
| vocative | bonum | bona |
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
bŏnum, i, n., v. bonus, I. 5. and II. A. 5.
Origins
Nominalization of bonus.