adjectivefirst/second-declension adjective
blandiloquus
blandiloquus (feminine blandiloqua, neuter blandiloquum)
Classical[bɫanˈdɪ.ɫɔ.kʊs]Ecclesiastical[blanˈdiː.lo.kʷus]
Meaning
- adjectiveCharming, persuasive.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | blandiloquus | blandiloqua | blandiloquum |
| genitive | blandiloquī | blandiloquae | blandiloquī |
| dative | blandiloquō | blandiloquae | blandiloquō |
| accusative | blandiloquum | blandiloquam | blandiloquum |
| ablative | blandiloquō | blandiloquā | blandiloquō |
| vocative | blandiloque | blandiloqua | blandiloquum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | blandiloquī | blandiloquae | blandiloqua |
| genitive | blandiloquōrum | blandiloquārum | blandiloquōrum |
| dative | blandiloquīs | blandiloquīs | blandiloquīs |
| accusative | blandiloquōs | blandiloquās | blandiloqua |
| ablative | blandiloquīs | blandiloquīs | blandiloquīs |
| vocative | blandiloquī | blandiloquae | blandiloqua |
blandĭlŏquus, a, um, adj. id.,
I. speaking smoothly or flatteringly, fair-spoken:
ut blandiloqu'est! Hei mihi metuo, Plaut. Bacch. 5, 2, 54: vox, Sen. Agam. 289.Origins
- Proto-Indo-European*mel-
- Proto-Indo-European*meld-
- Latinblandiloquus
Proto-Indo-European *mland-der. Latin blandus Latin loquor Latin -us Latin blandiloquus From blandus + loquor + -us.