noun · neutersecond declension
blandiloquium
blandiloquium n (genitive blandiloquiī or blandiloquī)
Classical[bɫan.dɪˈɫɔ.kʷi.ũː]Ecclesiastical[blan.diˈlɔː.kʷi.um]
Meaning
- neuterflattering speech
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | blandiloquium | blandiloquia |
| genitive | blandiloquiī blandiloquī | blandiloquiōrum |
| dative | blandiloquiō | blandiloquiīs |
| accusative | blandiloquium | blandiloquia |
| ablative | blandiloquiō | blandiloquiīs |
| vocative | blandiloquium | blandiloquia |
blandĭlŏquĭum, ii, n. blandus-loquor,
I. soft words, flattering speech:
insidiosum, Aug. Ep. ad Hier. 19, 4.Origins
- Proto-Indo-European*mel-
- Proto-Indo-European*meld-
- Latinblandiloquium
Proto-Indo-European *mland-der. Latin blandus Latin loquor Latin blandiloquium From blandus + loquor.